| Íngrid Betancourt Pulecio | |
 |
|
|
|
|
| In functie 20 juli 1998 – 23 februari 2002 |
|
|
|
|
| Geboren | 25 december 1961 Bogota, Colombia |
|---|---|
| Politieke partij | Partido Verde Oxigeno |
| Partner | Fabrice Delloye (getrouwd 1983, gescheiden 1990) Juan Carlos Lecompte (getrouwd 1997) |
Íngrid Betancourt Pulecio (Bogota, 25 december 1961) is een Colombiaans politica. Ze heeft tevens de Franse nationaliteit.
Inhoud |
Betancourt werd in 1994 gekozen in de Colombiaanse Kamer van Afgevaardigden en in 1998 in de Senaat. In 2002 was ze presidentskandidaat namens de Partido Verde Oxigeno, die ze in 1998 mede had opgericht. Ze was actief bij de Global Greens die ze in 2001 tijdens de eerste Global Green Conference in Canberra toesprak. Tijdens de tweede Global Green Conference in mei 2008 in São Paulo werd ze benoemd tot erevoorziter van de Global Greens.
Betancourt was lid van de Colombiaanse senaat. In de aanloop naar de presidentsverkiezingen van 2002 besloot zij de dialoog met de belangrijkste Colombiaanse guerrillagroepering, de communistische FARC, te zoeken. Een week nadat zij in een gesprek met vertegenwoordigers van de FARC had opgeroepen de ontvoeringen door de FARC te staken, werd zij zelf ontvoerd (23 februari 2002). Íngrid werd samen ontvoerd met haar campagneleidster Clara Rojas. Rojas besloot om bij Betancourt te blijven; zij had de kans terug naar haar familie te gaan maar deed dit niet. Sinds 23 februari 2002 was ook zij ontvoerd, tot haar vrijlating op 10 januari 2008. Rojas zei bij haar vrijlating dat ze van Betancourt drie jaar niets meer had vernomen.
In maart 2004 reikte prinses Máxima de Geuzenpenning aan Betancourt uit. Haar moeder nam deze voor haar in ontvangst.
In 2007 raakte bekend dat Betancourt al vijf keer tevergeefs had geprobeerd te ontsnappen. Op 28 april 2007 werd zij voor het laatst levend gezien door een mede-gegijzelde die kort daarna ontsnapte.
Later dat jaar, op 29 november, doken er video’s op waarop zij samen met drie Amerikanen, de senator Eladio Perez en andere politici en militairen - ook allen gegijzeld - was te zien. De video was afgenomen van FARC-arrestanten van de Colombiaanse politie. De dag daarna werd ook een op de FARC buitgemaakte brief van haar vrijgegeven. Daarin schreef ze onder meer dat ze er niet goed aan toe was.
 Zie Operatie Jaque voor het hoofdartikel over de bevrijdingsaktie van het Colombiaanse leger. |
Op 2 juli 2008 heeft het Colombiaanse leger Betancourt, drie Amerikaanse gijzelaars en elf Colombiaanse militairen [1] in het district Guaviare bevrijd. Het leger was al een jaar geïnfiltreerd in de FARC-eenheid die Betancourt gevangen hield. Ze maakten de locale commandant wijs dat de gijzelaars per helikopter naar een andere locatie verplaatst zouden worden. Deze helikopter was echter bemand door het Colombiaanse leger en eenmaal in de lucht werd de bewaker van de gijzelaars overmeesterd.[2]
| Bronnen, noten en/of referenties: |
|
 |
Meer afbeeldingen die bij dit onderwerp horen, zijn te vinden op de pagina Íngrid Betancourt op Wikimedia Commons. |