Outils :Vous avez un site web ? Un blog ?
 Technorati reactions rencontre |
De contrareformatie, Katholieke Reformatie of Katholieke Hervorming was de hervormingsbeweging binnen de Katholieke Kerk die aanving tijdens de 16e eeuw. Zij was deels een fenomeen van innerlijke restauratie waarvan de aanzetten reeds terug te vinden zijn in de 15e eeuw en deels een reactie op de protestantse Reformatie, die was ingezet door de Duitse Luther (1483-1546), de Franse Calvijn (1509-1564) en de Zwitserse Zwingli (1484-1531), en op de ontwikkelingen in Engeland (de Anglicaanse Kerk en het puritanisme).
Het was deze beweging die aanzette tot een meer verfijnde definiëring van de katholieke leer en de verbetering van het kerkelijk functioneren (bijv. door het tegengaan van allerlei misstanden en het herstructureren van de administratie). Dit leidde tot het Concilie van Trente (1545-1563), onder andere bekend geworden door de vastlegging van de Tridentijnse ritus voor de Mis die eeuwenlang, tot aan het Tweede Vaticaans Concilie (1962-1965) in de Katholieke Kerk algemeen in gebruik bleef. Deze ritus beleeft ook tegenwoordig weer een zekere revival sinds de promulgatie van het motu proprio Summorum Pontificum van Paus Benedictus XVI, dat het gebruik ervan heeft vergemakkelijkt.
De Nederlandse paus Adrianus VI, paus in de jaren 1522 en 1523, voerde het eerste pontificaat waarin de opkomst van de contrareformatie te bespeuren viel. De gezanten die hij in 1522 naar de rijksdag te Neurenberg stuurde hadden de opdracht de misstanden in de Kerk te erkennen. Zodoende werd de noodzaak om te komen tot een katholieke hervorming voor het eerst na de hervorming officieel uitgesproken. Daarna zette Paulus III (1534-1549) het proces voort door het bijeenroepen van het concilie van Trente.
De contrareformatie ving in het begin van de 16e eeuw aan en duurde voort tot in de 18e eeuw en had een enorme invloed op het dagelijkse leven in de katholieke gebieden.
