De Mochica-cultuur is een cultuur in Peru die bestond van 0 tot 750 in de dalen van Moche en Chicarna aan de Peruaanse kust. In hun hoogtijdagen was het gebied 400 km groot. De hoofdstad bevond zich iets ten zuiden van de huidige stad Trujillo. De Piramides van de Zon en de Maan zijn overblijselen die nu nog te bezichtigen zijn.
Inhoud |
De Mochica hadden akkers waarop ze aardnoten, pompoenen, maïs en pepers verbouwden. Ze bouwden grote bevloeiingskanalen en aquaducten om de akkers met elkaar te verbinden. Daarnaast hielden ze kuddes vee en met hun rieten boten gingen ze op zoek naar zeeleeuwen en vis. Langs de kust jaagden ze op herten. Ze handelden in luxegoederen zoals turkoois en exotische schelpen.
De Moche waren knappe edelsmeden in goud, zilver, koper en legeringen. Ze gebruikten stukken klei, die ze in de lucht lieten drogen voor de bouw van hun tempels. De belangrijkste zijn de zonne- en maantempels bij de ingang van het Moche-dal. Van de Moche-sculptuur zijn vooral reliëfs bekend die voornamelijk een demonenstrijd voorstellen. Van Moche-wandschilderingen is weinig bekend.
Het aardewerk is in twee kleuren beschilderd. Roodbruin op een ivoorkleurige ondergrond. De figuren stellen zowel dagelijkse taferelen, mythologische figuren en figuren uit het dodenrijk en er zijn ook voorstellingen uit de natuur te zien.
Het aardewerk is in vier soorten te verdelen: een Aryballo met brede buik, vazen met een handvat, bekers met smalle opening en smalle voet en de kalebasvaas.
De versiering van het aardewerk is heel reëel, met mooie portretkoppen en lijntekeningen met bloedige taferelen. Realistisch waren ook de hybride fantasiemotieven met diervormige taferelen.
