Morfologie is de leer van de woordstructuur en de woordvorming. De morfologie houdt zich bezig met morfemen, de kleinste betekenisdragende eenheden in een woord.
In de historische taalwetenschap speelt de morfologie een hoofdrol, omdat morfemen in het algemeen stabieler zijn, dat wil zeggen minder snel veranderen dan klanken (fonemen) en woorden (lexemen). De morfologie van een taal kan daarmee betrouwbare informatie verstrekken over oudere fasen van een taal.
De opbouw van het woord wordt bekeken in de morfologie. Afgezien van de klankvormen is het woord opgebouwd uit afzonderlijke eenheden die een herkenbare bijdrage aan de betekenis leveren: de morfemen. De analyse van het woord in morfemen is voor een aantal taalkundige doelstellingen van belang. Een groot deel van de woorden is ooit ontstaan door een combinatie van morfemen, en er ontstaan nog dagelijks nieuwe woorden door middel van dit procedé. Wie bijvoorbeeld een automatische analyse van actuele taal wil maken (bijvoorbeeld voor automatische afbreking, spellingscontrole of informatietechnologie) kan niet volstaan met een grote woordenlijst van alle woorden uit de taal. De nieuwvormingen zullen als morfologisch correcte combinatie herkend moeten worden.
| Niveaus van taal |
|---|
|
fonologisch niveau · morfologisch niveau · syntactisch niveau · semantisch niveau · pragmatisch niveau |
