Een natuurlijk persoon is per definitie een mens van vlees en bloed, met een identiteit (naam en voornamen), afstamming (al dan niet bekend of puur juridisch), geboorteplaats en -datum en als het enigszins kan ook -tijdstip, geslacht en nationaliteit. Om die juridische erkenning te verwerven wordt in Nederland een geboorteakte opgemaakt in een gemeentelijk register. Het begrip natuurlijk persoon benadert de mens dus niet als een biologische entiteit maar als een juridische. Zelfs voor een vondeling moet een constructie opgezet worden om er een natuurlijk persoon van te maken.
Zodra iemand die status heeft, heeft hij/zij de facto rechtspersoonlijkheid, in tegenstelling tot rechtspersonen: constructies die die rechtspersoonlijkheid slechts de jure verwerven onder bepaalde voorwaarden.
Natuurlijke personen hebben niet allemaal dezelfde rechten en plichten. Minderjarigen kunnen bepaalde daden niet rechtsgeldig stellen en zijn strikter beschermd dan meerderjarigen. Minderjarigen kunnen geen daden in de economische sfeer stellen (profit en non-profit) in een andere rol dan als consument. Rechtspersonen kunnen die daden wel stellen.
Ook niet-ingezeten natuurlijke personen kunnen niet alle daden stellen. Hun handelingsbekwaamheid is beperkt vanwege hun verblijfsstatus in het land en het al dan niet krijgen van toelatingen zoals een arbeidsvergunning, verlengde verblijfsvergunning, asiel en andere toelatingen.
