|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Het Nederlands voetbalelftal is een team van voetballers dat Nederland vertegenwoordigt in internationale wedstrijden. De gebruikelijke bijnaam van dit elftal is Oranje. Het team speelt zijn thuiswedstrijden doorgaans in Rotterdam, Amsterdam of Eindhoven.
De eerste wedstrijd van Oranje was op 30 april 1905 tegen België. Oranje speelde 676 wedstrijden (tot en met Nederland - Zweden, gespeeld op 19 november 2008). Van die wedstrijden won Oranje 330 keer, verloor het 196 keer en speelde het 150 keer gelijk. In totaal werden in al die wedstrijden 2297 doelpunten gescoord (1380 voor; 917 tegen). De topscorer van het Nederlands Elftal is Patrick Kluivert met 40 doelpunten in 79 interlands. Het Nederlands Elftal traint in Katwijk, op de thuisbasis van Quick Boys (Nieuw Zuid).
| # | Naam | Carrière | Interlands | Doelpunten |
|---|---|---|---|---|
| 1. | Edwin van der Sar | 1995 - 2008 | 130 | 0 |
| 2. | Frank de Boer | 1990 - 2004 | 112 | 13 |
| 3. | Phillip Cocu | 1996 - 2006 | 101 | 10 |
| 4. | Clarence Seedorf | 1994-2008 | 87 | 11 |
| 5. | Marc Overmars | 1993 - 2004 | 86 | 17 |
| Giovanni van Bronckhorst | 1996 - heden | 86 | 5 | |
| 7. | Aron Winter | 1987 - 2000 | 84 | 6 |
| 8. | Ruud Krol | 1969 - 1983 | 83 | 4 |
| 9. | Patrick Kluivert | 1994 - 2004 | 79 | 40 |
| Dennis Bergkamp | 1990 - 2000 | 79 | 37 |
Klik hier voor de hele lijst.
| # | Naam | Carrière | Doelpunten (interlands) |
|---|---|---|---|
| 1. | Patrick Kluivert | 1994 - 2004 | 40 (79) |
| 2. | Dennis Bergkamp | 1990 - 2000 | 37 (79) |
| 3. | Faas Wilkes | 1946 - 1961 | 35 (38) |
| 4. | Abe Lenstra | 1940 - 1959 | 33 (47) |
| Johan Cruijff | 1966 - 1977 | 33 (48) | |
| Ruud van Nistelrooy | 1998 - 2008 | 33 (64) | |
| 7. | Bep Bakhuys | 1928 - 1937 | 28 (23) |
| 8. | Kick Smit | 1935 - 1946 | 26 (29) |
| 9. | Marco van Basten | 1983 - 1992 | 24 (58) |
| 10. | Leen Vente | 1933 - 1940 | 19 (21) |
Nederland staat op dit moment (November 2008) 4e op de FIFA-wereldranglijst bij de mannen, tussen Brazilië en Kroatië. Bij de vrouwen staat Nederland 20e, tussen Spanje en Tsjechië.
Bert van Marwijk, die op 3 maart 2008 was aangesteld om na het EK bondscoach te worden, volgde na de verloren wedstrijd tegen Rusland in de kwartfinale op 21 juni 2008 Marco van Basten op als bondscoach van het Nederlands elftal.
In totaal heeft Nederland 39 bondscoaches gehad. Zie de lijst van bondscoaches.
De tien coaches met de meeste wedstrijden zijn:
| 1. | Bob Glendenning | 87 |
| 2. | Dick Advocaat | 55 |
| 3. | Rinus Michels | 53 |
| 4. | Marco van Basten | 52 |
| 5. | Elek Schwartz | 49 |
| 6. | Guus Hiddink | 38 |
| 7. | Jaap van der Leck | 29 |
| 8. | Jan Zwartkruis | 28 |
| Georg Kessler | 28 | |
| 10. | Edgar Chadwick | 24 |
In de amateurtijd, voordat het WK werd georganiseerd, waren de Olympische Spelen het belangrijkste internationale toernooi. Nederland won hier driemaal achtereen een bronzen medaille, in 1908, 1912 en 1920.
In 1908 stond de voetbalsport voor het eerst op het Olympisch programma. In Londen namen slechts zeven landen deel, zodat Nederland zonder te spelen direct in de halve finale terecht kwam. De eerste Olympische wedstrijd verloor Oranje met 0-4 van Groot-Brittannië. Wel won Oranje de strijd om de derde plaats tegen Zweden met 2-0.
In 1912, in Stockholm, won Nederland de wedstrijden tegen Zweden en Oostenrijk. De halve finale werd van Denemarken met 1 - 4 verloren. Via een 9-0 overwinning op Finland werd de bronzen medaille veroverd.
In 1920, in België, won Oranje van Luxemburg en Zweden. Nederland verloor alweer de halve finale, van België (0-3). Omdat Tsjechoslowakije uit protest de finale tegen België verliet, speelde Nederland om de tweede en derde plaats tegen Spanje. Nederland verloor met 1–3 en verdiende zo het brons.
In 1924, in Parijs, versloeg Nederland eerst Roemenië en Ierland. In de halve finale verloor Nederland van Uruguay met 1-2, na verlenging. De strijd om de derde plaats tegen Zweden eindigde met een beslissingswedstrijd in 1-3 verlies.
In 1928 kwamen de Olympische Spelen naar Amsterdam. In de eerste ronde trof Nederland regerend Olympisch kampioen Uruguay. Oranje verloor meteen met 0-2. In het troosttoernooi haalde Nederland nog wel de finale.
Met de komst van het WK in 1930 daalde het belang van de OS voor de voetbalsport. In 1948 en 1952 was Nederland er nog wel bij, maar na de invoering van het professionele voetbal in Nederland plaatste het Nederlandse (amateur)elftal zich niet meer voor de Spelen.
 Zie Nederlands voetbalelftal op de Olympische Zomerspelen 2008 voor het hoofdartikel over dit onderwerp. |
In 2007 plaatste het Nederlands voetbalelftal onder 21 zich, met bondscoach Foppe de Haan, zich tijdens het EK onder 21 in Nederland voor de Olympische Spelen in Peking. Dit betekende weer olympische deelname voor het eerst in 56 jaar. Inmiddels mogen alleen teams met spelers tot 23 jaar aan het toernooi deelnemen, met maximaal drie dispensatiespelers. Nederland werd door Argentinië uitgeschakeld in de kwartfinales. Het werd 2-1 na verlenging.
Nederland deed niet mee aan het Wereldkampioenschap voetbal 1930 in Uruguay: Nederland had zich aangemeld als kandidaat voor organisatie, maar Uruguay kreeg dit Wereldkampioenschap en daardoor besloot Nederland niet mee te doen[1].
| Zie Nederland op het Wereldkampioenschap voetbal 1934 voor het hoofdartikel over dit onderwerp. |
Nederland werd op het Wereldkampioenschap voetbal 1934 in Italië al in de achtste finale uitgeschakeld: in San Siro (Milaan) werd met 3-2 verloren van Zwitserland.
| Zie Nederland op het Wereldkampioenschap voetbal 1938 voor het hoofdartikel over dit onderwerp. |
Nederland werd op het Wereldkampioenschap voetbal 1938 in Frankrijk voor de tweede maal na één wedstrijd naar huis gestuurd: in de achtste finale verloren ze, na verlenging, met 3-0 van vice-Wereldkampioen Tsjechoslowakije.
Nederland deed niet mee aan de kwalificatie voor het Wereldkampioenschap voetbal 1950 in Brazilië.
Nederland deed niet mee aan de kwalificatie voor het Wereldkampioenschap voetbal 1954 in Zwitserland.
Nederland wist zich niet te kwalificeren voor het Wereldkampioenschap voetbal 1958 in Zweden. In groep 5 van de kwalificatie trof het Nederlands elftal Oostenrijk en Luxemburg. Van Luxemburg word er twee maal gewonnen, maar tegen Oostenrijk werd maar één punt uit twee wedstrijden gehaald: in Wenen verliest het elftal met 3-2 van Oostenrijk, en in Amsterdam eindigde de wedstrijd in een 1-1 gelijkspel.
| Land | Wed | W | G | V | DV | DT | Ptn |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
 Oostenrijk |
4 | 3 | 1 | 0 | 14 | 3 | 7 |
 Nederland |
4 | 2 | 1 | 1 | 12 | 7 | 5 |
 Luxemburg |
4 | 0 | 0 | 4 | 3 | 19 | 0 |
Nederland deed niet mee aan de kwalificatie voor het Europees kampioenschap voetbal 1960 in Frankrijk.
Nederland wist zich niet te kwalificeren voor het Wereldkampioenschap voetbal 1962 in Chili. In groep 4 van de kwalificatie trof het Nederlands elftal Hongarije en Oost-Duitsland. Hongarije won in Rotterdam met 0-3, en in Boedapest werd het 1-1. Omdat Oranje ook gelijkspeelde tegen Oost-Duitsland (terwijl Hongarije daar tweemaal van won) hoefde het laatste duel (Nederland tegen Oost-Duitsland) niet meer te worden gespeeld.
| Land | Wed | W | G | V | DV | DT | Ptn |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
 Hongarije |
4 | 3 | 1 | 0 | 11 | 5 | 7 |
| Nederland |
3 | 0 | 2 | 1 | 4 | 7 | 2 |
 Oost-Duitsland |
3 | 0 | 1 | 2 | 3 | 6 | 1 |
Nederland wist zich niet te kwalificeren voor het Europees kampioenschap voetbal 1964 in Spanje. De eerste kwalificatiereeks won Oranje: Zwitserland werd in Nederland met 3-1 aan de kant gezet, waardoor het 1-1 gelijkspel in Zwitserland voldoende was om door te gaan naar de volgende ronde.
In de volgende ronde treft Nederland Luxemburg: een oude bekende. Er werd al zes keer tegen Luxemburg gespeeld, waarbij het Nederlands elftal pas één keer puntenverlies leed (op 31 maart 1940 werd er met 4-5 verloren). De verwachting was dus dat Nederland door zou gaan naar de volgende ronde. Dit verliep echter heel anders: na een 1-1 gelijkspel won Luxemburg de tweede wedstrijd met 1-2.
Niet gekwalificeerd. In de kwalificatie was Nederland ingedeeld in Groep 5 en eindigde Nederland achter Zwitserland en Noord-Ierland. De beide uitwedstrijden werden met 2-1 verloren en beide thuiswedstrijden werden met 0-0 gelijk gespeeld.
Niet gekwalificeerd. In de kwalificatiewedstrijden eindigde Nederland derde achter Hongarije en Oost-Duitsland. De uitwedstrijd tegen Oost-Duitsland werd met 4-3 verloren, waarbij alle vier Oost-Duitse doelpunten werden gescoord uit een hoekschop.
Niet gekwalificeerd. In de kwalificatie was Nederland ingedeeld in Groep 8, en eindigde Nederland achter Bulgarije en Polen. In de uitwedstrijd tegen het sterke Polen miste Henk Wery een cruciale strafschop. De wedstrijd ging met 2-1 verloren. Tezamen met de onvoldoende resultaten tegen Bulgarije (2-0 verlies, 1-1 gelijkspel) werd Nederland uitgeschakeld.
Niet gekwalificeerd. In de kwalificatiewedstrijden was Joegoslavië te sterk voor Nederland. In de thuiswedstrijd kwam Oranje niet verder dan 1-1. De uitwedstrijd werd met 2-0 verloren.
| Zie Nederland op het Wereldkampioenschap voetbal 1974 voor het hoofdartikel over dit onderwerp. |
De kwalificatie in de UEFA Groep 3 had Nederland dankzij een beter doelsaldo ten opzichte van België winnend afgesloten.
In Duitsland kwam Oranje tijdens het WK van 1974 overtuigend door de groepsfase, met winst tegen Uruguay en Bulgarije, en een gelijkspel tegen Zweden. Ook in de tweede ronde waren er geen problemen, alle drie wedstrijden werden gewonnen (Argentinië 4-0; DDR 2-0 en Brazilië 2-0. Voor het eerst in de geschiedenis verwierf Oranje een plaats in de finale, en speelde tegen West-Duitsland. Al in de 2e minuut van deze finale, zonder dat Duitsland de bal zelfs had aangeraakt, werd Johan Cruijff neergehaald en Johan Neeskens benutte de strafschop. Even is de euforie daar, maar na een half uur mochten ook de Duitsers een strafschop nemen, na een overtreding op Hölzenbein. Paul Breitner scoorde de gelijkmaker, en nog voor rust keek Nederland tegen een achterstand aan door een doelpunt van Gerd Müller. Duitsland kon de wedstrijd rustig uitspelen, en werd wereldkampioen. Bijzonder was dat Jan Jongbloed de eerste keeper van het Nederlands elftal was en hij deed het zeer fraai. De finale werd gespeeld op oud terrein van Bayern München.
De selectie: Arie Haan * Willem van Hanegem * Wim Jansen * Jan Jongbloed * Ruud Krol * Johan Neeskens * Johan Cruijff * Rob Rensenbrink * Johnny Rep * Wim Rijsbergen * Wim Suurbier * Harry Vos * Ruud Geels * Kees van Ierssel * Rinus Israel * Theo de Jong * Piet Keizer * René van de Kerkhof * Willy van de Kerkhof * Piet Schrijvers * Pleun Strik * Eddy Treytel
| Zie Nederland op het Europees kampioenschap voetbal 1976 voor het hoofdartikel over dit onderwerp. |
De kwalificatie met 32 deelnemende landen verdeeld in acht groepen, had Nederland in Groep 5 winnend afgesloten door Polen, Italië en Finland achter zich te laten.
Voordat de eindronde gespeeld werd moest het Nederlands elftal in de kwartfinale aantreden tegen België. De thuiswedstrijd in Rotterdam werd overtuigend met 5-0 gewonnen. De return in Brussel werd eveneens gewonnen, dit keer met 1-2.
De eindronde, met 4 teams, werd gespeeld in Joegoslavië. In de halve finale trof het Nederlands elftal het team uit Tsjechoslowakije. Vooraf ging Nederland uit van een simpele overwinning, waardoor de finale slechts een kwestie van tijd zou zijn. De Tsjechen bleken echter een taaie tegenstander te zijn. Tsjechoslowakije kwam al snel in de wedstrijd met 1-0 voor en pas laat kwam Nederland op gelijke hoogte door een eigen doelpunt. Uiteindelijk verloor Oranje de verlenging met 3-1.
In het duel om de derde plaats (de verliezersfinale) werd gespeeld tegen Joegoslavië, en die wedstrijd werd met 3-2 gewonnen door Oranje.
| Zie Nederland op het Wereldkampioenschap voetbal 1978 voor het hoofdartikel over dit onderwerp. |
De kwalificatie had Nederland, met alleen een puntverlies tegen Noord-Ierland, succesvol afgerond.
Tijdens het WK van 1978 in Argentinië kwam Nederland weliswaar door de groepswedstrijden, maar echt overtuigend was het niet met winst op Iran (3-0), gelijkspel tegen Peru (0-0) en verlies van de Schotten (3-2). In de tweede ronde ging het er allemaal wat beter op lijken, winst tegen Oostenrijk (5-1) en Italië (2-1), en een gelijkspel tegen de West-Duitsers gaven recht op deelname aan de finalewedstrijd. In deze finale trof Oranje gastland Argentinië, en voor de tweede keer op rij moest in een finale het gastland worden bestreden. Ook deze keer ging het mis, Argentinië nam halverwege de eerste helft de leiding, en Oranje was pas in de 82e minuut in staat gelijk te maken door een doelpunt van Dick Nanninga. Vlak voor het einde van de reguliere speeltijd schoot Rob Rensenbrink nog tegen de paal. In de verlenging scoorden de Argentijnen echter 2 keer, en weer stond Nederland met lege handen.
De selectie: Jan Poortvliet * Ruud Krol * Wim Jansen * Jan Jongbloed * Arie Haan * René van de Kerkhof * Willy van de Kerkhof * Rob Rensenbrink * Johan Neeskens * Johnny Rep * Ernie Brandts * Piet Schrijvers * Dick Schoenaker * Adrie van Kraaij * Piet Wildschut * Wim Suurbier * Dick Nanninga * Jan Boskamp * Hugo Hovenkamp * Wim Rijsbergen * Pim Doesburg * Harry Lubse
| Zie Nederland op het Europees kampioenschap voetbal 1980 voor het hoofdartikel over dit onderwerp. |
De kwalificatie had Nederland in Groep 4 gespeeld en wist als eerste te eindigen voor Polen, DDR, Zwitserland en IJsland.
Voor Oranje was het EK 1980 niet erg succesvol. In de groepswedstrijden werd weliswaar gewonnen van Griekenland met 1-0, maar met het 1-1 gelijkspel tegen Tsjechoslowakije en het verlies tegen West-Duitsland (3-2) overleefde het Nederlands elftal de groepswedstrijden niet.
Niet gekwalificeerd. In de kwalificatie Groep 2 eindigde Nederland vierde achter België, Frankrijk en Ierland. In de sleutelwedstrijd, uit tegen Frankrijk, scoorde Michel Platini uit een vrije trap voor Frankrijk. De wedstrijd ging met 2-0 verloren en Oranje was uitgeschakeld.
Niet gekwalificeerd. In de kwalificatiewedstrijden in Groep 7 eindigde Nederland op doelsaldo tweede achter Spanje. In hun laatste thuiswedstrijd moesten de Spanjaarden met minimaal elf doelpunten verschil winnen van Malta. In de rust stond het nog maar 3-1, maar na de rust hielden de Maltezers open huis. Spanje won met 12-1, waardoor Nederland was uitgeschakeld.
Niet gekwalificeerd. In de kwalificatie Groep 5 eindigde Nederland tweede achter Hongarije. In de uitwedstrijd tegen dat land scoorde Rob de Wit met een fameuze stift het winnende doelpunt. Als gevolg van de tweede plaats speelde Nederland een play-off tegen België. Nederland verloor de play-off op doelsaldo door een beslissend doelpunt van Georges Grün in De Kuip.
| Zie Nederland op het Europees kampioenschap voetbal 1988 voor het hoofdartikel over dit onderwerp. |
De kwalificatie in Groep 5 wist Nederland winnend te beëindigen.
In de eerste poulewedstrijd van dit EK verloor Oranje met 1-0 van de Sovjet-Unie. De daaropvolgende winnend afgesloten wedstrijden tegen Engeland (3-1) met 3 doelpunten van de herboren Marco van Basten en Ierland (1-0, doelpunt Wim Kieft) gaven het Nederlands elftal toch recht op een plaats in de halve finale. In deze halve finale werd met de frustratie van het WK 1974 afgerekend, doordat Oranje met 2-1 wint van West-Duitsland (doelpunt Marco van Basten). In de finale trof Oranje opnieuw de Sovjet-Unie, die zich hebben geplaatst ten koste van Italië. Na een spannende wedstrijd stond er 2-0 op het scorebord na een (kop)doelpunt van Gullit en de bijzondere boogbal van Marco van Basten, en Nederland is Europees kampioen.
De selectie: Hans van Breukelen * Adri van Tiggelen * Sjaak Troost * Ronald Koeman * Aron Winter * Berry van Aerle * Gerald Vanenburg * Arnold Mühren * John Bosman * Ruud Gullit * John van 't Schip * Marco van Basten * Erwin Koeman * Wim Kieft * Wim Koevermans * Joop Hiele * Frank Rijkaard * Wilbert Suvrijn * Hendrie Krüzen * Jan Wouters
| Zie Nederland op het Wereldkampioenschap voetbal 1990 voor het hoofdartikel over dit onderwerp. |
De kwalificatie in Groep 4 had Nederland succesvol afgerond door als eerste te eindigen, voor West-Duitsland.
In de groepswedstrijden tijdens het WK 1990 in Italië plaatste Oranje zich bij de laatste zestien door gelijk te spelen tegen Engeland (0-0), Egypte (1-1) en Ierland (1-1). In de achtste finales slaagde Oranje er niet in de Duitsers te verslaan. Nadat die Mannschaft na rust met 2-0 de leiding nam was het gedaan. In deze wedstrijd vond tevens het befaamde 'spuugincident' plaats, waarbij Frank Rijkaard Rüdi Völler bespuugde. Rijkaard houdt daaraan de bijnaam 'De Lama' over. Ronald Koeman mocht in de laatste minuut nog een tegendoelpunt aantekenen uit een strafschop, maar de winst was voor de Duitsers.
De selectie: Hans van Breukelen * Berry van Aerle * Frank Rijkaard * Ronald Koeman * Adri van Tiggelen * Jan Wouters * Marco van Basten * Ruud Gullit * Richard Witschge * Johnny van 't Schip * Hans Gillhaus * Erwin Koeman * Gerald Vanenburg * Wim Kieft * Graeme Rutjes * Bryan Roy * Joop Hiele * Henk Fräser * John van Loen * Aron Winter * Danny Blind * Stanley Menzo
| Zie Nederland op het Europees kampioenschap voetbal 1992 voor het hoofdartikel over dit onderwerp. |
Het EK van 1992 werd gespeeld in Zweden. Nederland wist zich via kwalificatie in Groep 6 voor de eindronde te plaatsen.
Tijdens het EK van 1992 deelde Nederland groep 2 met Schotland, Duitsland en het Gemenebest van Onafhankelijke Staten (GOS). Oranje won van Schotland (1-0) en Duitsland (3-1), en met het gelijkspel (0-0) tegen het GOS werd een halvefinaleplaats veroverd. Daar trof Nederland de Denen, en na een spannende wedstrijd werd de eindstand op 2-2 genoteerd. Oranje bleek in de strafschoppenseries de mindere (Marco van Basten miste) en met 5-4 konden de Denen door, die later Europees kampioen zouden worden ten koste van Duitsland.
De selectie: Berry van Aerle, Eric Viscaal, John van 't Schip, Stanley Menzo, Aron Winter, Wim Kieft, Wim Jonk, Peter Bosz, Danny Blind, Hans van Breukelen, Adri van Tiggelen, Ronald Koeman, Frank de Boer, Frank Rijkaard, Jan Wouters, Dennis Bergkamp, Rob Witschge, Ruud Gullit, Marco van Basten, Bryan Roy
Bondscoach: Rinus Michels
| Zie Nederland op het Wereldkampioenschap voetbal 1994 voor het hoofdartikel over dit onderwerp. |
De kwalificatie in Groep 2 had Nederland beëindigd op de 2e plaats (welke ook recht op plaatsing voor het WK gaf) met 1 punt voorsprong op Engeland.
Het WK van 1994 werd gespeeld in de Verenigde Staten, en Oranje deelde een groep met België, Saoedi-Arabië en Marokko. Na de groepswedstrijden stonden zowel België als Saoedi-Arabië en Nederland op 2 gewonnen wedstrijden, de Belgen hadden echter een wat minder doelsaldo. Nadat in de achtste finales de Ieren werden verslagen met 2-0 trof Oranje in de kwartfinales Brazilië. Dit bleek een maatje te groot. Nederland kwam 2-0 achter dankzij goals van Bebeto en Romario, vocht zich daarna knap terug naar 2-2 dankzij goals Aron Winter en Dennis Bergkamp, maar verloor uiteindelijk toch nog met 3-2 door een vrije trap van Branco.
| Zie Nederland op het Europees kampioenschap voetbal 1996 voor het hoofdartikel over dit onderwerp. |
Het Europees kampioenschap voetbal werd in 1996 gehouden in Engeland, van 8 juni tot en met 30 juni. Nederland speelde zijn kwalificatie in Groep 5 en wist zich te plaatsen voor de eindronde door middel van een play-off tegen Ierland.
Op het EK van 1996 speelde Oranje met Engeland, Zwitserland en Schotland in poule A. Nadat Nederland doelpuntloos gelijkspeelde tegen de Schotten, met 2-0 won van Zwitserland en 4-1 verloor van Engeland wordt toch een plaats in de kwartfinales afgedwongen.
In de kwartfinales trof Nederland Frankrijk. Tijdens de reguliere speeltijd werd er niet gescoord. De beslissing moest vallen door strafschoppen, en de Fransen bleken daarin de betere.
Dit was tevens het toernooi waar de fricties tussen het Nederlandse en Surinaamse deel van het elftal zichtbaar werden. De term "De Kabel" is hier uit voort gekomen. Edgar Davids werd uit de ploeg gezet nadat hij bondscoach Guus Hiddink tegenover de buitenlandse pers had beledigd.
De Selectie: Edwin van der Sar * Michael Reiziger * Danny Blind * Clarence Seedorf * Frank de Boer * Ronald de Boer * Gaston Taument * Edgar Davids * Patrick Kluivert * Dennis Bergkamp * Peter Hoekstra * Aron Winter * Arthur Numan * Richard Witschge * Winston Bogarde * Ed de Goeij * Jordi Cruijff * Johan de Kock * Youri Mulder * Philip Cocu * John Veldman * Ruud Hesp
Bondscoach: Guus Hiddink
| Zie Nederland op het Wereldkampioenschap voetbal 1998 voor het hoofdartikel over dit onderwerp. |
De kwalificatie in Groep 7 wist Nederland op de 1e plaats te beëindigen voor België.
Tijdens het WK van 1998 in Frankrijk plaatste Oranje zich niet erg overtuigend bij de laatste 16. Een gelijkspel tegen België (0-0) en Mexico (2-2), en winst tegen Zuid-Korea (5-0) waren echter wel voldoende. In de achtste finales werd met 2-1 gewonnen van Joegoslavië, waarna Argentinië wachtte in de kwartfinales. Oranje won deze wedstrijd met 2-1, door een prachtig doelpunt van Dennis Bergkamp in de slotfase van de wedstrijd en speelde in de halve finales tegen Brazilië. In deze wedstrijd keek Oranje lang tegen een 1-0 achterstand aan door een doelpunt van Ronaldo in de 46e minuut, echter in de slotminuten scoorde Patrick Kluivert de gelijkmaker. Twee minuten voor het einde van de verlenging werd invaller Pierre van Hooijdonk in het strafschopgebied ten val gebracht, maar Nederland kreeg geen strafschop. Omdat de verlenging geen doelpunten bracht moesten de gevreesde strafschoppenseries uitsluitsel geven. Oranje strandde hierop opnieuw, met 4-2 plaatsten de Brazilianen zich voor de finale. Het Nederlands elftal mocht nog wel de verliezersfinale spelen, maar ging daar roemloos ten onder tegen Kroatië (2-1).
| Zie Nederland op het Europees kampioenschap voetbal 2000 voor het hoofdartikel over dit onderwerp. |
Omdat Nederland organisator van het EK was hoefde het geen kwalificatiewedstrijden te spelen.
Oranje trad op het EK 2000 (ook wel Euro 2000 genoemd) aan in groep D, samen met Tsjechië, Denemarken en Frankrijk. Nadat Nederland al zijn duels won (1-0 van Tsjechië, 3-0 van Denemarken en 3-2 van Frankrijk) sloeg de Oranjegekte toe.
In de kwartfinales trof Nederland Joegoslavië. Deze wedstrijd werd met 6-1 gewonnen, met onder andere 3 doelpunten van Patrick Kluivert.
In de halve finales kwam Nederland tegen Italië niet verder dan een doelpuntloos gelijkspel. Twee strafschoppen tijdens de reguliere speeltijd werden gemist door Nederland. De strafschoppenserie moest de beslissing brengen. Oranje had opnieuw ernstige problemen met de strafschoppen en Italië won de serie met 3-1.
Wel werd Patrick Kluivert, met 5 doelpunten, gedeeld topscorer van het EK 2000.
Voor het eerst in de geschiedenis wordt het Wereldkampioenschap voetbal georganiseerd door twee landen, namelijk Japan en Zuid-Korea. Nederland niet gekwalificeerd. De kwalificatie in Groep 2 eindigde Nederland als derde achter Portugal en Ierland. De uitwedstrijd tegen Ierland moest Oranje winnen, maar het verloor met 1-0 door een doelpunt van Jason McAteer.
Bondscoach: Louis van Gaal.
| Zie Nederland op het Europees kampioenschap voetbal 2004 voor het hoofdartikel over dit onderwerp. |
De eindronde van het Europees kampioenschap voetbal werden in 2004 gehouden in Portugal, van 12 juni tot en met 4 juli. De kwalificatie speelde Nederland in Groep 3. Nederland wist zich voor de eindronde te plaatsen via een play-off tegen Schotland.
De eerste wedstrijd van deze eindronde tegen Duitsland begon moeizaam. Na een Duits doelpunt in de eerste helft bracht bondscoach Advocaat de spelers Marc Overmars, Wesley Sneijder en Pierre van Hooijdonk in, waardoor Nederland een stuk aanvallender ging spelen. Ruud van Nistelrooy maakte in de 81e minuut de gelijkmaker na een assist van Andy van der Meyde.
De tweede wedstrijd tegen Tsjechië startte veel beter: al na 20 minuten stond Nederland met 2-0 voor na doelpunten van Wilfred Bouma en Ruud van Nistelrooy. Door een fout van Philip Cocu kon Tsjechië echter op 2-1 komen. Na rust wisselde Advocaat Arjen Robben waarna de aanval van Nederland stagneerde. Tsjechië kreeg het betere van het spel terwijl Nederland zich massaal terug liet zakken. Het noodlot sloeg toe en de Tsjechen scoorden 2 keer. De wissel van Robben, die inmiddels bekend staat als De Wissel, leverde Advocaat extreem veel kritiek op.
De resultaten van de vorige wedstrijden maakten de laatste ronde in deze poule extra spannend. Het lot van Nederland lag in handen van Duitsland en Tsjechië: als de eerstgenoemde wint was Nederland uitgeschakeld. Nederland speelde op 23 juni een redelijk goede wedstrijd en versloeg de Letten met 3-0 door doelpunten van Ruud van Nistelrooy (2x) en Roy Makaay. Dankzij de Tsjech Milan Baros verloren de Duitsers met 2-1, en die Mannschaft kon naar huis.
In de kwartfinales trof Nederland de Zweden, en na een doelpuntloos gelijkspel moesten de (alweer) gevreesde strafschoppen de beslissing brengen. Nu viel uiteindelijk niets te vrezen, want nadat Edwin van der Sar een Zweedse strafschop stopte, kon Arjen Robben de winnende treffer maken, waarmee Nederland zich plaatste bij de laatste 4.
In de halve finales moest Nederland op 30 juni 2004 aantreden tegen gastland Portugal. De Oranjegekte was groot, want als Nederland won, plaatste het zich voor de finale! Nadat Portugal in de eerste helft een 1-0 voorsprong nam door een doelpunt van Cristiano Ronaldo, kwam het Nederlands elftal meer en meer in problemen. Toen kort na rust de 2-0 werd gemaakt door Maniche leek de wedstrijd gespeeld. Nederland kwam daarna nog terug tot 2-1 door een eigen doelpunt van Andrade, maar kon de wedstrijd ook daarna niet naar zijn hand zetten. Hierdoor verwierf Portugal een plaats in de finale, en kon Oranje naar huis.
De selectie bestond uit: Frank de Boer * Paul Bosvelt * Wilfred Bouma * Giovanni van Bronckhorst * Phillip Cocu * Edgar Davids * John Heitinga * Pierre van Hooijdonk * Patrick Kluivert * Roy Makaay * Andy van der Meyde * Ruud van Nistelrooij * Marc Overmars * Michael Reiziger * Arjen Robben * Edwin van der Sar * Clarence Seedorf * Wesley Sneijder * Jaap Stam * Rafael van der Vaart * Ronald Waterreus * Sander Westerveld * Boudewijn Zenden
De trainer was Dick Advocaat met zijn assistenten Willem van Hanegem, Bert van Lingen en Jan Wouters.
| Zie Nederland op het Wereldkampioenschap voetbal 2006 voor het hoofdartikel over dit onderwerp. |
De eindronde van het wereldkampioenschap voetbal 2006 voor landenteams werd van 9 juni tot en met 9 juli in Duitsland gehouden. Onder de nieuwe bondscoach Marco van Basten plaatste Oranje zich voor het WK 2006 als winnaar van poule 1 in de voorrondes, met 32 punten uit 12 wedstrijden. Vrijwel alle wedstrijden, waaronder 2 tegen Tsjechië, werden gewonnen. Alleen de wedstrijden tegen Macedonië werden allebei gelijkgespeeld. De loting voor het WK 2006 werd voltrokken op vrijdag 9 december 2005 in Leipzig. Nederland werd ingedeeld in groep C bij Argentinië, Servië en Montenegro en Ivoorkust. Deze groep werd gezien als een van de zwaarste van het kampioenschap.
Nederland won zijn eerste twee wedstrijden van het toernooi, tegen Servië en Montenegro (1-0, doelpunt van Arjen Robben) en Ivoorkust (2-1, doelpunten van Robin van Persie en Ruud van Nistelrooij). Zo bereikte Oranje de achtste finales. De laatste wedstrijd in de poule, tegen Argentinië, was alleen bepalend voor de eerste plaats in de groep en werd met 0-0 gelijkgespeeld, waardoor Nederland in de achtste finales tegen Portugal kwam te spelen.
Op 25 juni 2006 werd in Neurenberg de achtste finale tegen Portugal met 1-0 verloren. Het enige doelpunt van deze wedstrijd werd in de 22e minuut gemaakt door de middenvelder van Chelsea FC, Maniche. Deze wedstrijd kenmerkte zich vooral door de spijkerharde duels. De Russische scheidsrechter Valentin Ivanov deelde maar liefst 16 gele en 4 rode kaarten uit. Nooit eerder werd tijdens een WK-wedstrijd zo vaak de rode kaart getoond. Doelman Edwin van der Sar stond deze wedstrijd voor de 113e keer namens Nederland in het doel en is daarmee Nederlands recordinternational. Op de tweede plaats staat Frank de Boer met 112 interlands, de derde plek is voor Phillip Cocu met 101 interlands. In deze wedstrijd werd de laatstgenoemde in de 83e minuut gewisseld voor Jan Vennegoor of Hesselink en nam daarmee zonder prijs afscheid van het Nederlands Elftal.
De selectie bestond uit: Edwin van der Sar * Kew Jaliens * Khalid Boulahrouz * Joris Mathijsen * Giovanni van Bronckhorst * Denny Landzaat *
.svg){kind=small}
.svg){kind=small}