Met het begrip de Nieuwe Wereld wordt bedoeld: de continenten die door de Europeanen vanaf 1492 werden ontdekt. Het woord 'Nuovo Mundo' werd door de ontdekkingsreiziger Amerigo Vespucci voor het eerst gebruikt, om aan te duiden dat zijn voorganger Christoffel Columbus, in tegenstelling tot wat hij zelf dacht, niet Azië had bereikt via de westelijke route, maar een geheel 'Nieuwe Wereld'.
Inhoud |
Over het algemeen worden Noord- en Zuid-Amerika hiermee aangeduid.
De Oude Wereld is Europa, Afrika en Azië.
Hoewel ook Australië en Antarctica na 1492 zijn ontdekt, worden ze niet tot de Nieuwe Wereld gerekend. Maar zij kunnen ook niet worden ingedeeld in de oude wereld. Hun indeling is dan ook vaak een struikelblok in de geografie van de wereld. Het meest gangbaar is dan ook de term 'Terra Australis', hetgeen 'zuidelijk land' betekent en voornamelijk gebruikt werd gedurende de 18e eeuw.
Verder worden de eilandjes die na 1492 zijn ontdekt ook lang niet altijd tot de nieuwe wereld gerekend.
Het begrip wordt binnen de biologie vaak gebruikt, dit komt vooral omdat bijvoorbeeld veel groepen dieren op het Amerikaanse continent geïsoleerd zijn geraakt. Hierdoor zijn er vaak dierenordes of dierenfamilies met als achtervoegsel "Nieuwe Wereld", zoals de apen van de Nieuwe Wereld, de muizen en ratten van de Nieuwe Wereld en de gieren van de Nieuwe Wereld.
Ook om verschillen in cultuur en politiek aan te duiden worden deze begrippen nog steeds gebruikt.
In de wijnwereld wordt een ander onderscheid gemaakt in de nieuwe en de oude wereld.
Europese wijnen noemt men "oude wereldwijnen" en wijnen uit de rest van de wereld, zoals Zuid-Amerika, Australië, Californië, Libanon en Zuid-Afrika noemt men "nieuwe wereldwijnen".