Een (apostolische) nuntius is een pontificaal, apostolisch diplomatiek vertegenwoordiger die het Vaticaan vertegenwoordigt bij de desbetreffende regering en binnen de katholieke Kerk de band tussen de Kerk in een bepaald land en de Apostolische Stoel onderhoudt en versterkt.
Gewoonlijk neemt een nuntius deel aan de vergaderingen van de bisschoppenconferentie en ontvangt hij de notulen van alle vergaderingen.
Daarnaast speelt een nuntius ook een adviserende rol bij de benoeming van bisschoppen. Het is een van zijn taken namen van kandidaten voor te leggen.
Het Vaticaan heeft wereldwijd 114 nuntii en is vertegenwoordigd in 186 landen. In 2007 onderhield het Vaticaan met 17 landen geen diplomatieke betrekkingen. Negen daarvan zijn moslimlanden: Afghanistan, Saoedi-Arabië, Brunei, Comoren, Maleisië, de Maldiven, Mauritanië, Oman en Somalië. In vier landen zijn communistische regimes gevestigd: China, Noord-Korea, Laos en Vietnam. De overige vier zijn Bhutan, Botswana, Myanmar (voorheen Birma) en Tuvalu.[1]
De residentie van een nuntius wordt nuntiatuur genoemd.
Sinds 22 februari 2003 is Karl-Josef Rauber, titulair aartsbisschop van Giubalziana, de apostolische nuntius voor België en Luxemburg. Zijn voorganger was Mgr. Pier Luigi Celata.
In Nederland is sinds 2001 François Bacqué nuntius. Hij volgde Angelo Acerbi op.
| Bronnen, noten en/of referenties: |
