Oceanische korst is het type aardkorst dat onder de diepe delen van de oceanen voorkomt. Het andere type korst is continentale korst. Als de onder de aardkorst liggende lithosferische mantel wordt meegerekend spreekt men ook wel van oceanische lithosfeer. Een tektonische plaat kan zowel continentale als oceanische lithosfeer bevatten.
Oceanische korst is dunner (gemiddeld ± 10 km dik) en heeft een hogere dichtheid dan continentale korst.
Volgens de theorie van de platentektoniek ontstaat oceanische korst door zogenaamde oceanische spreiding bij de mid-oceanische ruggen, waarbij het groeit uit omhoogkomende mafische magma. Oceanische korst zal door langzame afkoeling een steeds hogere dichtheid krijgen naar mate het ouder wordt (het krimpt in). Na enige tijd van afkoelen (zo rond de 40 Ma) is het zwaarder dan de onderliggende asthenosfeer. Daardoor zal het gemakkelijk subduceren als het bij een subductiezone aankomt.
Dit heeft als gevolg dat oceanische korst ouder dan 180 Ma nauwelijks gevonden wordt onder de oceanen. Oudere oceanische korst wordt wel soms in gebergtes gevonden in tektonische fragmenten (zogenaamde ofiolieten), maar vaak zijn die gemetamorfoseerd zodat de oorspronkelijke gesteentesamenstelling verloren is gegaan.
