Oleg Vladimirovitsj Deripaska (Russisch: Олег Владимирович Дерипаска) (Dzerzjinsk, 2 januari 1968) is een Russisch ondernemer, magnaat en miljardair. Hij was de jongste Rus die miljardair werd en is momenteel ook de rijkste (9e van de wereld). Op de lijst van Forbes van 2008 wordt zijn vermogen op 28 miljard geschat, terwijl Finance Magazine zijn vermogen in hetzelfde jaar zelfs op 40 miljard dollar schatte.[1] Hij vergaarde het grootste deel van zijn vermogen in de aluminiumindustrie. Hij is grootaandeelhouder van Rusal, het grootste aluminiumbedrijf van Rusland.
Inhoud |
Deripasjka werd geboren in de stad Dzjerzjinsk in de Russische oblast Nizjni Novgorod. Van zijn vierde tot zijn elfde jaar woonde hij op de choetoren (boerderijen) Zjelezjny ("ijzer") en Oktjabrski ("oktober") van het rayon Oest-Labinski van de kraj Krasnodar in Zuid-Rusland en daarna in Oest-Labinski, het bestuurlijk centrum van dit rayon, waar hij zijn middelbare school afmaakte. Daarop studeerde hij cum laude af aan de faculteit natuurkunde van de Staatsuniversiteit van Moskou in 1993 en studeerde daarna bedrijfseconomie aan de Russische Economische Plechanov-academie in Moskou (afgestudeerd in 1996).
De jaren '90 werden in Rusland's economie onder andere gekenmerkt door de opkomst van de Russische oligarchen, waarvan Deripaska een van de belangrijkste was. Hij behoorde tot de "familie" rond president Boris Jeltsin. De vader van zijn vrouw trouwde namelijk met de dochter van Jeltsin en zijn vrouw is de dochter van Jeltsins perssecretaris, waardoor hij eenvoudig toegang kreeg om de politiek naar zijn hand te zetten.
Van 1994 tot 1997 was hij algemeen directeur van de aluminiumfabriek SaAZ van Sajanogorsk (Chakassië). Bij zijn aantreden was hij als 26-jarige de jongste algemeen directeur van Rusland. Hij wist deze naar grootte derde elektrolysefabriek van het land tot de meest succesvolste uit de bedrijfstak te maken. Van 1997 tot 2001 was hij vervolgens directeur van Siberisch Aluminium, het eerste vertical-geïntegreerde industriële bedrijf van Rusland, waarvan de SaAZ-fabriek de kern vormde. Tijdens zijn leiderschap wist hij een aantal bedrijven uit de aluminiumsector te verenigen onder zijn bewind. Bij zijn aftreden in 2001 was Siberisch Aluminium doorgestoten tot de top tien van aluminiumproducenten van de wereld.
In 1999 kreeg hij van de Russische president de Orde van Vriendschap uitgereikt. In de lente van 2000 vestigde hij samen met Roman Abramovitsj en nog een andere partner het bedrijf Russisch Aluminium (Rusal), dat nog steeds de basis vormt van zijn activiteiten. Hieronder valt 70% van het Russisch aluminium en 10% van de wereldproductie, waarmee Rusal het op een na grootste bedrijf ter wereld is. Op 6 oktober 2006 werd echter een fusie in werking gezet tussen Rusal, de SUAL Groep en Glencore om Rusal tot het grootste bedrijf ter wereld uit te doen groeien. Deripaska heeft zijn aandelen verenigd in de holding Bazovy element ("basiselement"). Zijn naam werd ook genoemd bij het Russische zilvermijnbouwbedrijf Polymetal.[2]
Deripaska wist zijn invloed binnen de Russische politiek te behouden onder president Vladimir Poetin. Hij wordt tot de "meest nabije oligarchen" van de president gerekend. Dit wordt ook mede gezien als de reden waarom Poetin zo snel zijn goedkeuring gaf voor de fusie tussen Rusal, SUAL en Glencore.[3]
Op 24 november 2006 werd hij aangeklaagd voor de Commercial Court van de High Court (hooggerechtshof) van Londen door zijn voormalige zakenpartner Michael Cherney. Deze had Deripaska in de metaalindustrie geïntroduceerd door hem eerst tot manager aan te stellen en vervolgens als partner. Cherney eist 3 miljard dollar van Deripaska, hetgeen volgens Cherney staat voor 20% van de aandelen van Rusal, waarvoor nog niet betaald zou zijn.
Momenteel is Deripaska vice-president van de Russische Unie van Industriëlen en Ondernemers, voorzitter van het bestuur van de Russische Nationale Commissie van de Internationale Kamers van Koophandel (ICC).
In september 2006 werd verklaard in de pers dat hij geïnteresseerd zou zijn in een overnamebod van de Engelse voetbalclub Arsenal voor 350 miljoen pound[4], maar deze voetbalclub ontkende dit later.[5]
| Bronnen, noten en/of referenties: |
|