Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
| Spelen van de XXVe Olympiade |
|
De Olympische Zomerspelen van de XXVe Olympiade werden in 1992 gehouden in Barcelona, Spanje. De woonplaats van de IOC-president Juan Antonio Samaranch werd verkozen boven Amsterdam, Belgrado, Birmingham, Brisbane en Parijs.
Voor de organisatoren was veiligheid een topprioriteit. Er werd algemeen gevreesd voor aanslagen van de ETA en voor betogingen van Catalaanse onafhankelijkheidsstrijders. Van geen van beide was tijdens de Spelen sprake.
[bewerk] Hoogtepunten
- De mascotte voor deze Spelen was Cobi de hond.
- Na de opheffing van de Sovjet-Unie in 1991 namen de Baltische staten, Estland, Letland en Litouwen voor het eerst sinds de Spelen van 1936 weer deel als onafhankelijke landen. De overige deelrepublieken namen deel onder de vlag van het Gemenebest van Onafhankelijke Staten. Het GOS behaalde de meeste medailles: 45 gouden, 38 zilveren en 29 bronzen.
- Er waren nog nieuwe staten die aantraden in Barcelona, zoals Slovenië en Kroatië. Samaranch had zelfs bewerkstelligd dat Joegoslavië, ondanks het embargo tegen dat land, kon deelnemen, hoewel het niet vertegenwoordigd was in de ploegsporten. Omdat Joegoslavië door de Verenigde Naties een boycot was opgelegd, deden de Joegoslavische sporters mee als onafhankelijke sporters, onder de IOC-landcode IOP.
- Voor het eerst sinds de Spelen van 1960 mocht Zuid-Afrika weer deelnemen. De blanke Zuid-Afrikaan Elana Meyer en de zwarte Ethiopische Derartu Tulu bevochten elkaar voor de overwinning op de 10.000 meter. Na de overwinning door Tulu, liepen zij hand in hand een ereronde.
- Ook Cuba, dat vele jaren de Spelen had geboycot, was aanwezig in Barcelona.
- De Olympische vlam werd aangestoken door de paralympische sporter Antonio Rebollo die een pijl in de schaal schoot.
- Bij het basketbal mochten voor het eerst professionals meedoen. De Amerikanen stelden het Dream Team op met spelers als Michael Jordan, Magic Johnson en Larry Bird. Dit team, volgens velen het beste team aller tijden, won de titel met gemak.
- Ook in het tennis namen vele professionele spelers deel aan het Olympisch toernooi. Bij de mannen won de Zwitser Marc Rosset, bij de dames won de Amerikaanse Jennifer Capriati. Zij versloeg daarvoor in de finale de Duitse Steffi Graf. Het mannendubbel werd gewonnen door het Duitse duo Boris Becker en Michael Stich. In het vrouwendubbel was de gouden medaille voor het Amerikaanse duo Mary-Joe Fernandez en Gigi Fernandez.
- Na zesmaal als demonstratiesport op het programma te hebben gestaan, maakte honkbal nu voor het eerst deel uit van het officiële programma. Cuba won de titel. Naast honkbal stonden ook badminton en judo voor de vrouwen voor het eerst op het olympisch programma, en wildwaterkanoën maakte na een afwezigheid van twintig jaar zijn rentree.
- De demonstratiesporten waren taekwondo, rolhockey en pelote basque.
- De dertienjarige Fu Mingxia won het schoonspringen.
- De Chinese Zhang Shan bleef vijftig mannen voor bij het kleiduivenschieten en won zo goud.
- Carl Lewis nam voor een derde keer deel aan de Spelen en voegde twee gouden medailles toe aan zijn palmares: hij won goud in het verspringen en op de 4 x 100 meter. In het verspringen werd veel verwacht van het duel tussen Carl Lewis en Mike Powell, de wereldrecordhouder. Uiteindelijk loste het duel de verwachtingen niet echt in en won Lewis met zijn eerste sprong van 8 meter 67. Op de 100 m had Lewis zich niet weten te kwalificeren. Die zege ging naar de tweeëndertigjarige Brit Linford Christie.
- De Amerikaanse ploeg vestigde een nieuw wereldrecord op de 4 x 400 meter met een tijd van 2.55.74 en de Amerikaan Kevin Young verbeterde op de 400 m horden het wereldrecord van Edwin Moses en bracht het op 46.78.
- De grote verrassing in de atletiek vond plaats bij het polsstokhoogspringen. De Oekraïner Sergej Boebka, die al dertigmaal het wereldrecord in deze discipline had verbeterd, slaagde er niet in de aanvangshoogte te halen. De gouden medaille ging uiteindelijk naar Maksim Tarasov.
- In het zwemmen heersten de Russische zwemmers in het olympisch bad bij de vrije-slagnummers. Ze behaalden in deze discipline alle gouden medailles van de 50 tot de 400 m dankzij twee zwemkampioenen: Alexander Popov en Eugueni Sadovyi. Bij de vrouwen won de Hongaarse Krisztina Egerszegi drie gouden medailles, op de 200 m rugslag, de 400 m wisselslag en de 100 m rugslag.
- In het turnen won de Wit-Rus Vitaly Tsjerbo zes gouden medailles, waarvan vier op een en dezelfde dag. Tsjerbo won goud in de meerkamp voor teams en individueel, op de grondoefening, bij de paardvoltige, aan de ringen en op de brug.
- Bij het synchroonzwemmen maakte een jurylid een typefout bij het invullen van de score (8,7 in plaats van 9,7). Ze merkte de fout direct op, maar de fout mocht niet meer worden hersteld. Hierdoor haalde de Canadese Sylvie Fréchette niet de gouden, maar de zilveren medaille. Ruim een jaar later (december 1993) besloot het IOC haar alsnog de gouden medaille te geven. De Amerikaanse Kristen Babb-Sprague mocht haar gouden medaille houden.
[bewerk] Nederlandse prestaties
- Na langdurig blessureleed wist Ellen van Langen precies op tijd te pieken. Zij won op magistrale wijze de 800 meter in een tijd van 1.55.54.
- Het springruiterteam met Jos Lansink, Piet Raijmakers, Jan Tops en Bert Romp haalde goud in de landenwedstrijd. Lansink speelde met twee foutloze ritten een belangrijke rol; Romp maakte de meeste fouten. Omdat zijn prestaties niet meetelden voor het eindresultaat, kreeg hij geen medaille.
- Na een wisselvallig toernooi eindigden de Nederlandse volleyballers op de tweede plaats. Hoewel in de voorronde werd verloren van Brazilië, Cuba en het GOS plaatste Nederland zich toch voor de volgende ronde. In de kwartfinale werd wereldkampioen Italië met 17-16 verslagen in de beslissende vijfde set. In de halve finale won het Nederlands team met 3-0 van Cuba. In de finale tegen Brazilië leed het Nederlandse team een 3-0 nederlaag.
- Door slechte samenwerking in de vrouwenwielerploeg wist Monique Knol slechts beslag te legen op de derde plaats.
- Bij de wielrenners werd wel voorbeeldig samengewerkt en zo weet Erik Dekker het zilver voor zich op te eisen. Dit nadat Richard Groenendaal en Rob Compas ervoor zorgden dat Dekker en twee medevluchters uit de greep van het peloton bleven.
- Zwaargewicht Arnold Vanderlijde won voor de derde achtereenvolgende keer het brons bij het boksen.
[bewerk] Nederlandse medailles
| Medaille |
Winnaar |
Onderdeel |
Goud (2) |
springteam |
paardensport |
| Ellen van Langen |
atletiek, 800 m. |
Zilver (6) |
Heren volleybalteam |
volleybal |
| dressuurteam |
paardensport |
| Léon van Bon |
wielrennen, puntenkoers |
| Erik Dekker |
wielrennen, wegwedstrijd |
| Orhan Delibas |
boksen, zwaar-weltergewicht |
| Piet Raymakers |
paardensport, springconcours |
Brons (7) |
Ingrid Haringa |
wielrennen, 1000m sprint |
| Monique Knol |
wielrennen, wegwedstrijd |
| Irene de Kok |
judo, tot 73 kilo |
| Theo Meijer |
judo, tot 95 kilo |
| Rienks/Zwolle |
roeien, dubbel-twee |
| Dorien de Vries |
zeilen, windsurfen |
| Arnold Vanderlijde |
boksen, zwaargewicht |
[bewerk] Belgische prestaties
- België haalde in totaal 3 medailles en zeventien finaleplaatsen op de Spelen van Barcelona.
- Annelies Bredael haalde zilver in het roeien bij de skiff. In de finale won de Roemeense Elisabeta Lipa, die vanaf het begin van de race de leiding had genomen. Bredael werd kort even bedreigd door de Canadese wereldkampioene Silken Laumann, maar wist haar aanval te pareren. Ook de Amerikaanse Anne Marden, die Bredael in de laatste 500 meter bedreigde, stak haar niet voorbij.
- In het vrouwenjudo, dat in Barcelona voor het eerst op het programma stond, wist de 24-jarige studente burgerlijk ingenieur Heidi Rakels het brons te behalen in de categorie -66 kilo. De bronzen medille was een mooie beloning voor Rakels, die voor haar deelname vele kilo's had moeten verliezen, aangezien ze in haar oorspronkelijke categorie (-72 kg) de plaats moest laten aan Ulla Werbrouck. De andere Belgische judoka's waren minder succesvol. Nicole Flagotier viel net buiten de medailles op een vijfde plaats, Ulla Werbrouck raakte geblesseerd en Gella Vandecaveye moest voortijdig opgeven.
- De derde Belgische medaille kwam er in het wielrennen. Cédric Mathy, gecoacht door Patrick Sercu, haalde brons in de puntenkoers.
[bewerk] Belgische medailles
| Medaille |
Winnaar |
Onderdeel |
Zilver (1) |
Annelies Bredael |
roeien, skiff |
Brons (2) |
Cédric Mathy |
wielrennen, puntenkoers |
| Heidi Rakels |
judo, middelgewicht tot 66 kg |
[bewerk] Disciplines
Tijdens de Olympische Zomerspelen van 1992 werd er gesport in 31 disciplines binnen in totaal 25 sporten:
[bewerk] Medaillespiegel
Er werden 815 medailles uitgereikt. Het IOC stelt officieel geen medailleklassement op, maar geeft desondanks een medailletabel ter informatie. In het klassement wordt eerst gekeken naar het aantal gouden medailles, vervolgens de zilveren medailles en tot slot de bronzen medailles.
In de volgende tabel staat de top-10 en het Belgische, Nederlandse en Surinaamse resultaat. Het gastland heeft een blauwe achtergrond en het grootste aantal medailles in elke categorie is vetgedrukt.
Zie de medaillespiegel van de Olympische Zomerspelen 1992 voor de volledige weergave.
(¹ een gezamenlijk team van twaalf voormalige Sovjet republieken)
[bewerk] Deelnemende landen
Deelnemende landen. Blauw: debuterend land. Groen: al eerder deelgenomen.
169 landen namen deel aan de Spelen. Door het uiteenvallen van de Sovjet-Unie kwamen twaalf voormalige republieken uit met een gezamenlijk team met de IOC-code "EUN". De drie Baltische staten, Estland, Letland en Litouwen hadden hun eigen team. Na de uiteenvalling van Joegoslavië namen Bosnië-Herzegovina, Kroatië en Slovenië afzonderlijk deel. De Federale Republiek Joegoslavië mocht vanwege de VN-sancties niet deelnemen, maar individuele sporters uit dat land mochten toch meedoen aan de Spelen. Ze deden dit onder de noemer Onafhankelijk Olympisch Deelnemer met de IOC-code "IOP". Verder debuteerde Namibië en verscheen een verenigd Jemen voor het eerst aan de start.
Het nummer achter het deelnemend aan geeft aan hoeveel sporters namens dat land meededen.
[bewerk] Externe links