| Portaal Oost-Europa |
Oost-Europa is een omvangrijk deel van het Europese continent. In engste zin worden de volgende landen, van noord naar zuid, tot Oost-Europa gerekend:
De definitie van wat Oost-Europa precies omvat is meerdere keren in de geschiedenis veranderd, meestal door politieke motieven. Tijdens de koude oorlog werd bijvoorbeeld vrijwel geheel Centraal-Europa en eveneens vrijwel de complete Balkan ten oosten van het IJzeren Gordijn tot Oost-Europa gerekend, dit om een duidelijke tegenstelling met West-Europa uit te beelden en werd dus gebruikt als een overkoepelende term voor de communistische en socialistische landen in Europa. Het paste ook in het oost-west denken van die tijd, gestimuleerd door het ontstaan van West-Duitsland (de toenmalige B.R.D.), Oost-Duitsland (de D.D.R.), West-Berlijn en Oost-Berlijn. Tijdens de koude oorlog werden de volgende landen van noord naar zuid tot Oost-Europa gerekend:
Met de enge definitie van Oost-Europa in het hoofd, worden er in hoofdzaak Slavische talen gesproken, een uitzondering vormt Moldavië, waar ten westen van de Dnjestr Roemeens wordt gesproken.Verder wordt er onder andere door een grote minderheid een Turkse taal gesproken, waarvan het Tataars de grootste is. Over het gehele gebied is Russisch de lingua franca.
Met de ruime definitie rekenen we alle Europese landen die deel uitgemaakt hebben van het Oostblok tot Oost-Europa. Van deze landen rekenen we Estland, Letland en Litouwen ook wel tot Noord-Europa. Polen, Duitsland, Tsjecho-Slowakije en Hongarije rekenen we ook wel tot Centraal-Europa en Kroatië, Bosnië en Herzegovina, Servië, Montenegro, Macedonië, Bulgarije en Albanië rekenen we meestal tot Zuid-Europa. Roemenië en Slovenië worden afwisselend tot Centraal-Europa en Zuid-Europa gerekend.
