De oppervlakte (ook grootte) geeft aan hoe groot een 2-dimensionaal gebied is. Dit kan de oppervlakte zijn van een tweedimensionale vorm, maar ook de oppervlakte van een driedimensionale vorm. Oppervlakte wordt ook wel grootte genoemd, met name bij die van percelen.
De SI-eenheid van oppervlakte is de vierkante meter, m². Deze is afgeleid van de SI-eenheid meter.
Voor niet-SI-eenheden (are, bunder enzovoort), zie: vlaktemaat.
Inhoud |
De oppervlakte kan als volgt worden berekend:
(2D-oppervlak)
(3D-oppervlak),waarbij over het oppervlak geïntegreerd wordt.
De oppervlakte van enkele tweedimensionale objecten:
De oppervlakte van enkele driedimensionale objecten:
Gebruik makend van
:
. Uiteraard is het eleganter de cirkel polair te beschrijven, en in een polair assenstelsel te integreren!De maattheorie levert een exacte en algemene definitie voor het begrip oppervlakte aan de hand van een maat. Voor vlakke tweedimensionale figuren hanteert men de Lebesgue-maat op
. Voor gekromde oppervlakken bestaat enerzijds het volumebegrip uit de differentiaalmeetkunde, anderzijds de Haarmaat uit de theorie der Lie-groepen.
| Wikibooks heeft een studieboek over dit onderwerp: Cursus wiskunde: Oppervlakte. |