 Otto Wallach |
|
|---|---|
| 27 maart 1847 - 26 februari 1931 | |
 Otto Wallach |
|
| Geboorteland | Duitsland |
| Geboorteplaats | Koningsbergen |
| Plaats van overlijden | Göttingen |
| Nobelprijs voor de | Scheikunde |
| In | 1910 |
| Reden | "Voor zijn verdiensten op het gebied van alicyclische samenstellingen." |
| Voorganger(s) | Wilhelm Ostwald |
| Opvolger(s) | Marie Curie |
Otto Wallach (Koningsbergen, 27 maart 1847 - Göttingen, 26 februari 1931) was een Duits scheikundige die in 1910 de Nobelprijs voor de Scheikunde won voor zijn werk aan alicyclische samenstellingen. Hij was verantwoordelijk voor de naamgeving van terpeen en pineen. Hij was de eerste die een systematische studie deed naar pineen. Hij stelde dat terpenen beschouwd kunnen worden als oligomeren van isopreen. Deze stelling staat bekend als de isopreen-regel en het heeft bijgedragen aan de opheldering van vele terpeenstructuren.
Wallach promoveerde in 1869 aan de universiteit van Göttingen bij Hans Hübner op het proefschrift "Over van tolueen afgeleide nieuwe isomere verbindingen". Vanaf 1870 werd hij medewerker van Friedrich Kekulé aan de Universiteit van Bonn.
Hij diende in 1870/71 in de Frans-Duitse Oorlog. Na de oorlog ging hij voor Agfa werken om in 1871 terug te keren naar de universiteit in Bonn. In 1873 werd hij privédocent en in 1876 buitengewoon hoogleraar farmacie. In 1889 werd hij professor aan de universiteit van Göttingen.
| Winnaars van de Nobelprijs voor de Scheikunde (1901-1925) |
|---|
|
1901: Hoff · 1902: E.Fischer · 1903: Arrhenius · 1904: Ramsay · 1905: Baeyer · 1906: Moissan · 1907: Buchner · 1908: Rutherford · 1909: Ostwald · 1910: Wallach · 1911: Curie · 1912: Grignard, Sabatier · 1913: Werner · 1914: Richards · 1915: Willstätter · 1918: Haber · 1920: Nernst · 1921: Soddy · 1922: Aston · 1923: Pregl · 1925: Zsigmondy |
