|
|
 |
| Eerste generatie |
|---|
| Odyssey | Pong | Telstar |
| Tweede generatie |
| 2600 | 5200 | Arcadia 2001 | ColecoVision | Intellivision | Odyssey² | SG-1000 | VC4000 | Vectrex |
| Derde generatie (8-bitstijdperk) |
| 7800 | GX4000 | Master System | NES |
| Vierde generatie (16-bitstijdperk) |
| CD-i | Mega Drive | Neo-Geo | PC Engine | SNES | SuperGrafx |
| Vijfde generatie (32-bits/64-bitstijdperk) |
| 3DO | Jaguar | Commodore Amiga CD32 | Nintendo 64 | Panther | PC-FX | PlayStation | Saturn |
| Zesde generatie |
| Dreamcast | GameCube | PlayStation 2 | Xbox |
| Zevende generatie |
| PlayStation 3 | Wii | Xbox 360 |
De PC Engine is een in augustus 1989 door het Japanse NEC op de markt gebrachte 8-bit spelcomputer en werd in Europa en de Verenigde Staten gelanceerd onder de naam TurboGrafx en TurboGrafx 16.
Inhoud |
De PC Engine was een gezamenlijke ontwikkeling van de Japanse softwareproducent Hudson Soft (die er een eigen chipdivisie op na houdt) en elektronicafabrikant NEC. Hudson Soft zocht financiële ondersteuning voor de door hen nieuw ontworpen spelconsole terwijl NEC zocht naar een manier om de lucratieve spelcomputermarkt te betreden.
De PC Engine was en is een zeer compacte computerspelconsole, hoofdzakelijk wegens een zeer efficiënte "drie chip"-architectuur en het gebruik van HuCards, een gegevensdrager ter grootte van een kredietkaart. HuCard is een samentrekking van de woorden Hudson en card.
Het bestond uit een verbeterde MOS Technology 65C02-processor, een speciaal ontwikkelde 16-bit grafische processor en een speciaal ontwikkelde videocoderingschip. Allen door Hudson Soft ontworpen.
De PC Engine was uiterst populair in Japan en wedijverde al spoedig na de lancering met de Nintendo NES qua verkoopaantallen. Tussen 1987 en 1993 werden niet minder dan twaalf systeemvarianten geïntroduceerd. Het systeem kon tot 512 kleuren in verschillende resoluties te gelijkertijd weergeven en beschikte over zeer robuuste sprite-afhandelingscapaciteiten. De door Hudson ontworpen chromacodeur leverde een beter en kleurrijker videosignaal dan zowel de NES als de Sega Mega Drive en wordt algemeen beschouwd als gelijkwaardig aan de 16-bits Nintendo SNES, hoewel die laatste pas in 1990 zou worden geïntroduceerd.
Hoewel de grafiektechnologie zich verder ontwikkelde bleven spelfanaten trouw aan de PC Engine ondanks zijn tekortkomingen. Eén van die tekortkomingen was een hardwarematige: de PC Engine beschikte slechts over één joystickpoort en spelers die met meer dan één speler wilden spelen moesten een optionele TurboTap aanschaffen, waardoor het mogelijk werd tot vijf besturingsapparaten (joysticks) aan te sluiten op het systeem. Concurrerende spelsystemen hadden de beschikking over minimaal twee aansluitingen.
Het was de eerste spelconsole met een optioneel verkrijgbare cd-ROM-module waardoor het kon profiteren van meer opslagruimte, lagere kosten (goedkoper) van mediadragers en geluid in cd-kwaliteit. Het efficiënte ontwerp, de ondersteuning door de belangrijkste Japanse softwareproducenten en de extra mogelijkheden van cd-ROM-technologie gaf de PC Engine een zeer grote verscheidenheid aan softwaretitels. De PC Engine werd eind 1994 opgevolgd door de PC-FX.
Tijdens de economische levensduur van de PC Engine zagen meerdere hardwarematige varianten het levenslicht. Andere leden van de familie van PC Enginefamilie zijn o.a. de Shuttle, de LT (een laptopversie en vergelijkbaar met de Game Boy Advance SP maar aanzienlijk groter), de CoreGrafx I en II, de Duo R en de Duo RX. De CoreGrafx is niet de Europese variant van de PC Engine maar een herontworpen variant van de originele (witte) PC Engine met AV-uitvoer in plaats van RF, zoals bij het origineel.
In 1992 werd in Japan de Duo uitgebracht, deze werd in de Verenigde Staten door TurboTechnologies Inc. als TurboDuo op de markt gebracht. Het systeem combineerde de PC Engine en een verbeterde versie van het cd-Romstation (de "Super cd-rom²") in één enkele behuizing. Het systeem kon audio-cd's afspelen en ondersteunde tevens cd+G, cd-ROM2 en Super cd-spellen naast de standaard HuCard. De Super System Card, voor sommige spellen een vereiste indien de originele cd-uitbreiding werd gebruikt. Ook enkele andere varianten van de PC Engine voor de Japanse markt zijn als Duo-variant verschenen, waardoor de vereiste kaart niet altijd in het systeem aanwezig diende te zijn als er spellen vanaf cd werden afgespeeld.
De PC Engine GT was een draagbare variant van de PC Engine en werd in 1990 gelanceerd. Het was de meest geavanceerde handzame draagbare spelcomputer van zijn tijd en kon alle op HuCard verschenen PC-Enginespellen afspelen. Het beschikte over een 2.6 inchscherm, net als de originele Game Boy. Het beschikte over dezelfde mogelijkheden als de PC Engine: 512 beschikbare kleuren (9-bit RGB), stereo geluidsweergave en de zelfde processor met een kloksnelheid van 7.16 Mhz. De optionele TV-tuner, de "TurboVision" beschikte over RCA- geluids- en videoinvoer, waardoor de PC Engine GT als videomonitor kon worden gebruikt. Met de "TurboLink" konden twee spelers tegelijkertijd spelen. Falcon, een flightsimulator bevatte een "head-to-head dogfight"-modus die enkel met de TurboLink toegankelijk was. Nochtans bodens slechts zeer weinig PC-Enginespellen een spelmodus voor twee spelers, die speciaal voor de PC Engine GT waren ontwikkeld.
 Zie SuperGrafx voor het hoofdartikel over dit onderwerp. |
Een andere hardwarevariant is de SuperGrafx. Dit systeem is nagenoeg identiek aan de originele PC Engine maar beschikt over een dubbele reeks videochips (en een extra chip om de twee te coördineren) en vier maal zo veel RAM-geheugen. Aangezien de processor niet werd verbeterd konden de meeste softwareontwikkelaars het extra grafische potentieel niet afdoende benutten aangezien de processor het niet kon bijbenen. Er werden slechts vijf spellen voor de SuperGrafx (en één hybride spel - Darius) uitgebracht en het systeem verviel vervolgens in de vergetelheid.
De Amerikaanse variant van de PC Engine GT, de TurboExpress verscheen in de film Enemy of the State.
In 2006 kondigde Nintendo's bestuursvoorzitter Satoru Iwata aan dat de Nintendo Wii virtueel achterwaarts compatibel met de NEC PC Engine. De PC Engine spellen zullen worden aangeboden via een online downloadservice.