Een palissade is een aaneengesloten rij van in de grond geslagen palen of staken, die vaak dienst doet als omheining.
Aan de bovenkant worden ze vaak aan elkaar verbonden met een dwarslat of -paal, om de stevigheid te vergroten, aan de onderkant zijn de palen zo diep ingegraven, dat de omheining voldoende weerstand tegen indringers biedt. Aan de bovenkant werden de palen vaak van punten voorzien, om eroverheen klimmen te bemoeilijken.
Ze werden o.a. in de Romeinse tijd en de middeleeuwen gebruikt als verdedigingswerk voor o.a militaire kampen, omdat ze snel te bouwen zijn, doordat ze van hout gemaakt werden. Het woord komt ook voor in palissade-laag, wat de laag is in een blad van een plant waar het bladgroen zich bevindt.
Het woord is afgeleid van Franse palissade, en is verwant met het Italiaanse palizzata, of het Latijnse palus (paal).