De hypothese van panspermia of panspermie houdt in dat het leven verspreid in het heelal voorkomt, en dat het leven op Aarde niet op de Aarde zelf is ontstaan. Het leven op Aarde is het gevolg van een "besmetting" met organismen uit de ruimte. Het leven op Aarde kent sindsdien wel zijn eigen geschiedenis (evolutie).
Er zijn nauwelijks aanwijzingen die deze hypothese kunnen tegenspreken of bevestigen. Er is op dit moment geen leven buiten de Aarde bekend. Ook op Mars is geen leven, voor zover we weten, hoewel dat vroeger wel werd gedacht.
Uitgesloten is panspermia ook niet. Het is bekend dat bacteriën ruimtereizen kunnen overleven. De bacterie Streptococcus mitis werd in 1967 per ongeluk met de Surveyor 3 naar de Maan gebracht. Astronauten van de Apollo 12 brachten ze 31 maanden later terug naar de Aarde, waar bleek dat ze weer tot leven konden worden gewekt. Ook van korstmossen is aangetoond dat ze minimaal twee weken onbeschermd in de ruimte kunnen overleven. Van andere bacteriën is bekend dat ze op Aarde onder zeer extreme omstandigheden overleven.
Het is echter de vraag of dit ook geldt voor interstellaire reizen: omstandigheden zijn dan veel extremer en de reistijd veel langer.