| Independent State of Papua New Guinea |
|||
|
|||
|
|
|||
| Basisgegevens | |||
| Officiële landstaal: | Engels, Hiri Motu, Tok Pisin | ||
| Hoofdstad: | Port Moresby | ||
| Regeringsvorm: | Parlementaire monarchie | ||
| Staatshoofd: | Koningin Elizabeth II | ||
| Regeringsleider: | Sir Paulias Matane (Governor General), Sir Michael Somare (Minister-president) | ||
| Religie: | Christelijk 66%, inheemse geloven 34%[1] | ||
| Oppervlakte: | 462.840 km² [2] (2,1% water) | ||
| Inwoners: | 5.190.786 (2000[3]) 5.931.769 (2008[4]) (12,8/km² (2008)) |
||
| Overige | |||
| Volkslied: | O arise all you sons of this land | ||
| Munteenheid: | kina (PGK) |
||
| UTC: | +10 | ||
| Nationale feestdag: | 16 september | ||
| Web | Code | Tel. | .pg | PNG | 675 | ||
| Topografie | |||
![Kaart van Papoea-Nieuw-Guinea (VN) [klik voor vergroting]](/nl/Afbeelding:Un-papua-new-guinea.png) |
|||
|
|||
Papoea-Nieuw-Guinea is een land in Oceanië dat het oostelijk deel van het eiland Nieuw-Guinea beslaat. Het grenst aan Indonesië en ligt ten noorden van Australië. De hoofdstad is Port Moresby. In het land worden 823 (Papoea)talen gesproken (van de 6800 talen in de wereld). Papoea-Nieuw-Guinea is ook uniek in de wereld wat betreft fauna en flora.
Inhoud |
In de 16e eeuw verkenden Spaanse en Portugese ontdekkingsreizigers het oostelijk deel van het eiland Nieuw-Guinea. Het eiland werd gekoloniseerd door de Nederlanders, maar door de komst van de Duitsers en Britten stelden zij een grens vast in het midden van het eiland. In 1884 kwam de noordelijke helft van dit deel in Duitse handen en de zuidelijke helft onder Brits bestuur. In 1906 werd Brits Nieuw-Guinea overgedragen aan Australië; het veranderde hierbij van naam en werd het Territorium van Papoea. Tijdens de Eerste Wereldoorlog bezette Australië het noordelijke Keizer Wilhelmsland. Vanaf dan werd dit deel Nieuw-Guinea genoemd. In 1949 werden beide gebieden verenigd onder de naam Territorium van Papoea en Nieuw-Guinea. In 1975 werd het land onafhankelijk onder de naam Papoea-Nieuw-Guinea.
Papoea-Nieuw-Guinea is grotendeels bergachtig, en bedekt met regenwoud. Er zijn enkele kleine vlaktes langs de kust. Het land ligt langs een tektonische breuklijn, aardbevingen en tsunami's zijn dan ook relatief frequent. Papoea-Nieuw-Guinea is een van de weinige landen dicht bij de evenaar waar geregeld sneeuw valt, vooral op de bergtoppen. Het land wordt doorsneden door de rivier de Sepik.
Het grootste gedeelte van het land bevindt zich op Nieuw-Guinea, alsook de hoofdstad Port-Moresby. Verder zijn er nog enkele eilanden, waarvan Nieuw-Ierland, Nieuw-Brittannië en Bougainville de belangrijkste zijn.
Papoea-Nieuw-Guinea bestaat uit twintig provincies:
|
12. Nieuw-Ierland |
.png)
|
In Papoea-Nieuw-Guinea geldt vrijheid van geloof. Uit een onderzoek in 2000 bleek dat 96% van de bevolking christelijk is, veel mensen vermengen dit geloof met oudere en traditionele elementen. Dit resulteert in een grote variëteit aan godsdienstgroepen. De katholieke kerk is de grootste groep (zo'n 30% van de bevolking), de Lutheranen omvatten 16%, de "United Church" 8%, en de Anglicanen 5%.
Kleinere godsdiensten zijn het Bahá'í (15.000 gelovigen) en de islam (1000 à 2000 moslims). Verder over het land verspreid zijn er traditionelere godsdiensten, meestal Animistische religies, die onder andere aan voorouderverering doen. Er zijn veel missionarissen actief, zowel moslim als confucianisten.
De cultuur in Papoea-Nieuw-Guinea is erg divers en veelzijdig. Geschat wordt dat er ongeveer duizend verschillende etnische groepen zijn. Iedere groep heeft zijn eigen stijl en klederdracht.
Sport neemt een belangrijke plaats in, Papoea-Nieuw-Guinea is erg sterk in football en rugby. Spelers van dit land spelen dan ook in verschillende buitenlandse competities.
Papoea-Nieuw-Guinea is rijk aan natuurlijke grondstoffen, zoals ertsen, vis en hout. De export van deze producten, veelal door buitenlandse investeerders, zorgt voor 72% van de inkomsten van land. De exploitatie hiervan wordt bemoeilijkt door het bergachtig reliëf, de hoge kosten voor de bouw van infrastructuur, en de betwistbare stabiliteit van het land. Bestaande koper- en goudmijnen zijn er in Progera, Ok Tedi, Misima, en Lihir. Uitbreiding hiervan is mogelijk. De gasvoorraad die geschat wordt op 640 km³, wordt sinds 2001 ontgonnen door een bedrijf onder leiding van Chevron, dit via een gaspijplijn van het land naar Queensland in Australië.
Papoea-Nieuw-Guinea voert verder ook vis, hout en gewassen (onder andere koffie, cacao, copra, thee, rubber en suiker) uit. Het merendeel van de bevolking (85%) leeft van de landbouw. Hoewel 40% van het land uit exploiteerbare houtsoorten bestaat, is de houtexport, deels door de lage prijs op de wereldmarkt, nog niet ontwikkeld. De uitvoer van vis beperkt zich tot garnalen. Licenties om te op tonijn te vissen in de Territoriale wateren worden verkocht aan visbedrijven uit andere landen.
De economie wordt bijzonder gesteund door financiële bijdragen van landen als Australië (de grootste donateur, ieder jaar 200 miljoen dollar), Japan, de EU, China, de Verenigde Staten, en organisaties als de Wereldbank en het IMF. Zo werd in 1995 met deze laatste een programma voorgesteld. In 1997 vernielden door El Niño veroorzaakte stormen koffie-, cacao-, en ananasplantages. De economie van het land is erg afhankelijk van deze steun.
De economie van Papoea-Nieuw-Guinea is erg afhankelijk van de import uit het buitenland. Er gebeurt weinig export van in het land industrieel vervaardigde producten. Een mogelijke industriële ontwikkeling wordt gefnuikt door hoge transportkosten, hoge lonen, en de beperkte nationale markt.
 |
Meer afbeeldingen die bij dit onderwerp horen, zijn te vinden in de categorie Papua New Guinea van Wikimedia Commons. |
| Bronnen, noten en/of referenties: |
| Landen en gebieden in Oceanië |
|---|
|
Onafhankelijke landen: Australië · Fiji · Kiribati · Marshalleilanden · Micronesia · Nauru · Nieuw-Zeeland · Oost-Timor* · Palau · Papoea-Nieuw-Guinea · Salomonseilanden · Samoa · Tonga · Tuvalu · Vanuatu Andere gebieden in Oceanië: Amerikaans-Samoa · Cookeilanden · Frans-Polynesië · Guam · Hawaï · Nieuw-Caledonië · Niue · Noordelijke Marianen · Norfolk · Pitcairneilanden · Tokelau-eilanden · Wallis en Futuna Etnologische indeling: Melanesië · Micronesië · Polynesië *: afhankelijk van de definitie |
