|
|
|
|---|---|
 |
|
| Pat Boone | |
| Achtergrondinformatie | |
| Volledige naam | Charles Eugene Patrick Boone |
| Geboren | Jacksonville (Florida) 1 juni 1934 |
| Geboorteland |  Verenigde Staten |
| Jaren actief | 1954 - Heden |
| Genre(s) | R&B Ballade Blues |
| Label(s) | Republic Hip-O Gold Label Oak Eclipse MCA |
 Website |
|
| IMDb-profiel |
|
|
|
|
Charles Eugene Patrick (Pat) Boone (Jacksonville (Florida), 1 juni 1934) is een Amerikaanse zanger en acteur. Aanvankelijk werd hij bekend door het maken van populaire rock 'n' roll, later in zijn carrière stapte hij over naar het gospelgenre.
Inhoud |
Pat Boone werd geboren in Jacksonville in de Amerikaanse staat Florida. Hij groeide op in Nashville, in de staat Tennessee en begon platen op te nemen in 1954 voor Republic Records. In 1955 bracht hij een cover uit van de single "Ain't That a Shame" van Fats Domino, en verbrak de verkooprecords van de originele uitvoering aanzienlijk. Het is representatief voor de beginperiode van Boones loopbaan, die vooral gericht was op het oppoetsen van rhythm and blues-hits tot meer toegankelijker versies, waardoor de rock 'n roll-deuntjes een veel groter publiek bereikten. Dit echter niet ten koste van de originele uitvoerenden, want ook hen bracht hij onder de aandacht. Bluesartiest Little Richard zei ooit: "het was Pat Boone die me miljonair maakte".
Boone had het imago van een frisse vlotte jongen, die zowel tieners als hun ouders aansprak. Zijn zangstijl, een volle bariton, volgde in de lijn van zijn idool Bing Crosby. Al snel stapte hij dan ook meer en meer over op het zingen van balladen.
In populariteit moest Pat Boone eind jaren '50 alleen Elvis Presley voor zich dulden. En net als Elvis deed hij een poging tot wat acteerwerk. Hoewel hij aanzienlijk minder films maakte dan Elvis, wordt er gezegd dat zijn films aanzienlijk meer kwaliteit hadden.
Zijn opname voor de titelsong van de film 'April Love' uit 1957 werd genomineerd voor een Academy Award. Pat schreef ook de titelsong voor de film 'Exodus'.
Vanwege het feit dat hij zichzelf zag als een devote wedergeboren christen, weigerde hij muziek en filmrollen die tegen zijn morele standaarden ingingen, inclusief rollen met toenmalig sekssymbool Marilyn Monroe. Verdere activiteiten behelsden het presenteren van televisieprogramma's eind jaren '50, en in de 60-er jaren startte hij met schrijven van zelfhulpboeken voor pubers.
Door een invasie van Britse rock-'n-roll-artiesten als The Rolling Stones, The Beatles en The Kinks eindigde Boones carrière als hitmachine, hoewel hij in de jaren '60 nog steeds plaatjes bleef maken. In de jaren '70 stapte hij over op gospelmuziek en country, en bleef hij optreden in andere media, met name op de radio. Momenteel is hij diskjockey van een populaire Amerikaanse 'gouwe-ouwe'-zender, en runt hij zijn eigen platenmaatschappij, die plaatjes uit de jaren '50 die geen plek meer krijgen binnen de grote platenlabels opnieuw uitbrengt.
Boone trouwde met Shirley Lee Foley, dochter van Red Foley in 1953, en kreeg met haar vier dochters: Cherry, Lindy, Debby en Laury. In de jaren '60 en '70 toerde de familie rond als gospelartiesten, en ze maakten gospelalbums als The Pat Boone Family en The Family Who Prays.
In 1997 bracht Boone een album uit met de titel 'No More mr. Nice Guy', met daarop een collectie van heavymetalcovers, opgepoetst om te passen in de Pat Boone-stijl. Om reclame te maken voor het album verscheen hij op de uitreiking van de 'American Music Awards' in zwart leer. Zijn respectabele imago was hij daarmee in één klap kwijt, in elk geval onder grote delen van zijn aanhang onder conservatieve christenen. Door deze actie werd hij ontslagen bij 'Gospel America', een televisieprogramma van de zender 'Trinity Broadcasting Network'. Wel werd de muziek van deze cd vaak gebruikt in de pauzes van hardrock- en heavymetalconcerten en viel de cd in de smaak bij de wat oudere garde hardrockers die er de humor wel van inzagen en de uitvoering van de nummers, met onder andere een koor en een geheel orkest, wel konden waarderen.
De afgelopen decennia zijn de covers van Pat Boone stelselmatig geweerd door de meerderheid van de 'gouwe-ouwe'-zenders. Ondanks dat Pat Boone een cruciale rol speelde in de popularisering van de rock-'n-roll, wordt hij daar vooralsnog niet om erkend. Hoe dan ook, in 2003 werden in elk geval zijn gospelopnamen door de 'Gospel Music Association' van Nashville erkend en toegevoegd aan de 'Gospel Music Hall of Fame'.
Boone woont in Los Angeles met zijn vrouw Shirley. Ze zijn invloedrijke en gerespecteerde leden van de 'Kerk op weg' in San Fernando Valley.
Pat Boone in de Internet Movie Database