|
|
|
|---|---|
 |
|
| Zelfportret van Paul Cézanne (ca. 1875) | |
| Geboren | 19 januari 1839 |
| Overleden | 22 oktober 1906 |
| Geboorteland | Frankrijk |
| Beroep(en) | Kunstschilder |
| Stijl(en) | Postimpressionisme |
|
|
|
Paul Cézanne (Aix-en-Provence, 19 januari 1839 – Aix-en-Provence, 22 oktober 1906) was een Franse kunstschilder. Hij leefde in Aix-en-Provence en vormde met zijn werk een brug tussen het impressionisme en het kubisme.
Inhoud |
Al tijdens zijn schooltijd, vanaf 1856, volgde Cézanne een avondcursus tekenen bij Joseph-Marc Gibert in het museum van Aix. Tussen 1859 en 1861 studeerde Cézanne rechten, maar hij volgde tegelijkertijd teken- en schilderlessen. Hij werkte tijdelijk bij de bank van zijn vader, maar dat beviel hem niet. Tegen de wil van zijn vader koos Cézanne voor de kunst. Hij volgde zijn vriend Emile Zola naar Parijs. Zijn vader, die erg rijk was - hij was na eerst hoedenmaker te zijn geweest stichter van de bank Cézanne & Cabassol - steunde hem vervolgens toch, zodat Cézanne financieel onafhankelijk kon zijn.
In Parijs studeerde hij aan de Académie Suisse. In 1863 probeerde hij toegelaten te worden tot de kunstacademie, maar toen dat niet lukte studeerde hij verder aan de Académie Suisse. Tussen 1863 en 1869 probeerde hij te exposeren bij de officiële [Parijse salon]], maar hij werd telkens geweigerd. Hij exposeerde met anderen op de Salon des Refusés (Salon van de geweigerden) in 1863. Hij ontmoette Camille Pissarro en andere impressionisten, maar vond weinig aansluiting bij hen.
Toch deed hij in 1874 mee met de eerste expositie van de impressionisten in Parijs. In 1875 vond de tweede expositie van de impressionisten plaats, waar hij echter weinig werk verkocht. In 1882, twintig jaar na zijn eerste poging, werd uiteindelijk toch werk van Cézanne toegelaten in de Salon.
Na het overlijden van zijn vader in 1886 kreeg hij een grote erfenis, waardoor hij financieel onafhankelijk werd. Hij trouwde in datzelfde jaar met met Hortense Fiquet, na eerst wel 20 jaar met haar samengewoond te hebben. Cézanne heeft ongeveer 25 portretten van haar gemaakt, onder andere gezeten in een rode leunstoel. In 1887 deed Cézanne mee met de tentoonstelling van Les XX in Brussel. In 1895 exposeerde de ambitieuze galeriehouder Ambroise Vollard werk van Cézanne. Veel supporters had Cézanne echter nog steeds niet.
In 1897 vestigde Paul Cézanne zich permanent in Aix-en-Provence. Na de wereldtentoonstelling in Parijs in 1900, waarop drie schilderijen van Cézanne werden tentoongesteld, begon hij eindelijk ook in het buitenland bekend te worden. Zijn schilderijen hingen onder andere in de Weense Sezession. Vanaf ongeveer 1901 werd Cézanne bewonderd door jongere kunstenaars, zoals Maurice Denis, Pierre Bonnard en Édouard Vuillard. Zij kwamen naar Aix om hem te zien schilderen en voor wijze raad.
Paul Cézanne overleed op 22 oktober 1906 in Aix-en-Provence. Hij schijnt een norse, egocentrische persoon te zijn geweest, met weinig vrienden.
Cézanne was van jongs af aan, sinds 1852 toen zij op het Collège Bourbon zaten, bevriend met schrijver Emile Zola, maar kreeg later onenigheid met hem door de beschrijving die Zola gaf van Cézanne en het losbandige leven van de impressionisten in zijn roman L'Oeuvre (Het meesterwerk uit 1886).
Om te oefenen kopieerde Cézanne werken van Eugène Delacroix en Nicolas Poussin die in het Louvre hingen. Hij bewonderde ook Gustave Courbet en Édouard Manet. In 1888 schilderde Cézanne samen met Renoir. In 1894 had hij contact met Claude Monet in Giverny. Tevens ontmoette hij daar de beeldhouwer Auguste Rodin.
Het werk van Cézanne is in vier periodes onder te verdelen. De genoemde jaartallen zijn globaal, een exacte datering van de schilderijen van Cézanne ontbreekt meestal.
Net als zijn tijdgenoot Claude Monet keert Cézanne telkens weer terug naar dezelfde onderwerpen, die hij telkens weer op een nieuwe manier weet af te beelden.
Cézanne maakte ongeveer 950 olieverf schilderijen en tegen de 650 aquarellen.
In het werk van Cézanne spelen licht en kleur een grote rol. Door het kleurgebruik is zijn werk echter niet zuiver impressionistisch, maar loopt het al vooruit op het expressionisme. Zo gebruikt Cézanne vaak warme en koele kleuren tegen elkaar aan. Door zijn soms hoekige vormentaal wordt zijn werk door sommigen al tot het kubisme gerekend. Ook gebruikt hij massievere en helderder kleuren dan zijn tijdgenoten, de impressionisten.
De vormentaal van Cézanne inspireerde dan ook het kubisme van Picasso en Braque. De innovatieve kleurcombinaties die Cézanne gebruikte waren ook invloedrijk, met name op Matisse en Les Fauves, met name André Dedier[bron?].
Momenteel (2003) zijn schilderijen van Cézanne door verzamelaars zeer gewild. Een schilderij van Cézanne werd een aantal jaren geleden verkocht voor 60.5 miljoen dollar, de op drie na de hoogste prijs die ooit voor een schilderij werd betaald.
Het werk van Paul Cézanne behoort tot het postimpressionisme, een Europese kunststroming die volgt op het impressionisme.
 zie ook Lijst van duurst geveilde schilderijen |
Enkele van zijn schilderijen:
Het werk van Paul Cézanne is te bewonderen in diverse musea onder andere:
 |
Wikiquote heeft een collectie citaten gerelateerd aan Paul Cézanne. |
 |
Meer afbeeldingen die bij dit onderwerp horen, zijn te vinden op de pagina Paul Cézanne op Wikimedia Commons. |