Paul Vanden Boeynants

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

59ste Premier van België
Paul Vanden Boeynants
55ste Premier van België
In functie 19 maart 1966 – 17 juni 1968
Voorganger	Pierre Harmel
Opvolger	Gaston Eyskens
In functie 20 oktober 1978 – 3 april 1979
Voorganger	Leo Tindemans
Opvolger	Wilfried Martens

Geboren	22 mei 1919 Vorst
Gestorven	8 januari 2001 Aalst

Paul Emile François Henri Vanden Boeynants (Vorst, 22 mei 1919 - Aalst, 8 januari 2001) was een Belgisch politicus en premier. Vanden Boeynants, bijgenaamd "VDB" door journalisten, was actief in de vleesindustrie en een erg flamboyant en controversieel Belgisch politicus.

[bewerk] Biografie

Van 1949 tot 1979 was hij volksvertegenwoordiger voor het arrondissement Brussel van de PSC (nu omgevormd tot CDh), toen nog een unitaire partij (Nederlandstalig CVP). Hij was partijvoorzitter van 1961 tot 1966 en is verscheidene malen Minister van Middenstand geweest.

Van 1966 tot 1968 was hij eerste minister.

Vanden Boeynants werd minister van Staat in 1969.

In de buitenlandse politiek speelde België in die periode een actieve rol in het kader van de NAVO, de EEG en de Oost-West-verhoudingen. Paul Vanden Boeynants leidde verder het departement van Landsverdediging van 1972 tot 1979. Zijn legerhervorming kon niet doorgaan omdat er uitgebreid tegen geprotesteerd werd.

Van oktober 1978 tot begin april 1979 was hij een tweede maal eerste minister. Op 8 oktober 1979 werd hij nog verkozen tot voorzitter van de PSC en dat bleef hij tot 1981.

Vanden Boeynants raakte in opspraak door fraude-affaires. In 1986 werd hij veroordeeld tot drie jaar voorwaardelijk en een geldboete wegens belastingontduiking.

Drie jaar later werd hij ontvoerd en pas na een maand, na betaling van een losgeld, weer vrijgelaten (door Kapllan Murat, die de chauffeur was, Philippe Lacroix en Marc Van Dam, de handlangers van Patrick Haemers). Regelmatig doken verhalen op in de pers over Roze Balletten (in 1979) en De Bende van Nijvel. Er werd zelfs gewag gemaakt van een rechtse staatsgreep. Ook de manier waarop hij de Brusselse Noordwijk liet platleggen om plaats te maken voor torengebouwen riep vragen op.

In 1995 besloot hij de politiek te verlaten. Hij overleed begin 2001 na een hartoperatie.

[bewerk] Trivia

Omdat hij pensenkermissen organiseerde tijdens de verkiezingsstrijd (typisch Belgische eetfestijnen waarbij pens geserveerd wordt) werd hij wel eens smalend Polleke Pens genoemd.
Hij wordt vermeld in Wim De Craenes protestlied "De Kleine Man" (1973) in de regels: "Minister Vanden Boeynants vraagt weer onderzeeërs aan/ Moest het leger zich met de oogst bemoeien/ Nou we hebben zo'n vloot en daar komt wat herrie van/ Dan kunnen we lekker op de Schelde gaan roeien/ En dat heet het ideaal/ Van de Belgische grond en taal/ Maar wie betaalt het pak/ Van de viceadmiraal/ Dat is de kleine man, de kleine burgerman."
Vanden Boeynants is één van de vele mensen die in het Nero (strip)album "De V-Machine" (1979) komen aanschuiven om Adhemars verjongingsmachine te mogen gebruiken (strook 36).
In 1989 nam Brussels Sound Revolution (studioproject van Paul Delnoy) na de afloop van de ontvoering van Vanden Boeynants een single op, getiteld Qui..?. Het nummer sampelde fragmenten uit Vanden Boeynants' persconferentie, gehouden na afloop van zijn beproeving. Een terugkerend element in het nummer is VDB's pijp. Volgens VDB hadden zijn ontvoerders de pijp uit zijn mond gerukt. Sommigen mensen denken hierom dat het nummer Qui a volé ma pipe – "Wie heeft mijn pijp gestolen") heet, naar analoog met het soortgelijke nummer "Ma Pipe" (1962) door Henri Salvador.
In 2005 organiseerde men de verkiezing van De Grootste Belg. In de Vlaamse versie eindigde Vanden Boeynants op nr. 340 van degenen die buiten de nominatielijst vielen. In de Waalse versie werd hij 82ste.

[bewerk] Beroemde uitspraken

"Trop is te veel en te veel is trop"

Als antwoord op de vraag van een journalist of het aankopen van de Mirage in 1968 nog wel tot de lopende zaken van het ontslagnemend kabinet behoorden: "Dat zijn geen lopende zaken, vriend, dat zijn vliegende zaken"

Voorganger: Léon Mundeleer	Minister van Middenstand 1958-1961	Opvolger: Albert De Clerck
Voorganger: Théo Lefèvre	Partijvoorzitter van de CVP 1961-1966	Opvolger: Robert Houben
Voorganger: Pierre Harmel	Premier van België 1966-1968	Opvolger: Gaston Eyskens
Voorganger: Paul-Willem Segers	Minister van Landsverdediging 1972-1979	Opvolger: José Desmarets
Voorganger: Leo Tindemans	Premier van België 1978-1979	Opvolger: Wilfried Martens
	Vice-eersteminister 1977-1978	Opvolger: Renaat Van Elslande
Voorganger: Charles-Ferdinand Nothomb	Partijvoorzitter van de PSC 1979-1981	Opvolger: Gérard Deprez
Voorganger: Renaat Van Elslande	Vice-eersteminister 1979-1980	Opvolger: José Desmarets

[bewerk] Externe link

Paul Vanden Boeynants

Wikiquote heeft een collectie citaten gerelateerd aan Paul Vanden Boeynants.

Extraits MP3 :

Paul Vanden Boeynants - Recente sterfgevallen

Car Miss - Paul Vanden Boeynants

Paul Vanden Boeynants - Actueel

© 2008 Netencyclo - Netencyclo Hoofdpagina - Voorbehoud - Privacybeleid - Program Policies
Netencyclo, the Wikipedia mirror : the biggest multilingual free-content encyclopedia on the Internet. Deze pagina is het laatst bewerkt op 31 mrt 2007 om 23:58. De tekst op Wikipedia is zonder enige vorm van garantie beschikbaar onder de GNU Free Documentation License. All Wikipedia content is licensed under the GNU Free Documentation License (see details). Content on this web site is provided for informational purposes only. We accept no responsibility for any loss, injury or inconvenience sustained by any person resulting from information published on this site. We encourage you to verify any critical information with the relevant authorities.

- Paul Vanden Boeynants -