|
Geschiedenis van China de traditioneel als legitiem beschouwde dynastieën zijn vet gedrukt |
||||||
| Mythische Tijd Xia-dynastie |
||||||
| Shang-dynastie | ||||||
| Zhou-dynastie | ||||||
|
Strijdende Staten
|
||||||
| Qin-dynastie | ||||||
| Han-dynastie | ||||||
| Jin | ||||||
|
Zuidelijke en Noordelijke Dynastieën
|
||||||
| Tang-dynastie | ||||||
| Republiek China (Taiwan) | ||||||
De Periode van Strijdende Staten (戰國時代) in China was van de vijfde tot de derde eeuw vóór Christus een tijdperk van constante oorlog. De periode werd voorafgegaan door de Periode van Lente en Herfst en gevolgd door de Qin-dynastie.
Inhoud |
De chaos werd veroorzaakt door de zwakte van het centraal gezag van de Zhou-dynastie. De feodale leenheren versterkten hun gebied zodanig dat zij machtiger werden dan de koning zelf. Verscheidene staten trokken zich uiteindelijk niets meer aan van de koning en begonnen met elkaar oorlog te voeren om hun macht te vergroten. Dit werden zeven grote staten en enkele kleinere staten (zie onder).
De zeven staten die elkaar onderling om de hegemonie bestreden waren:
Tot de kleinere staten worden gerekend:
De noordwestelijke Qin-staat werd langzaamaan de sterkste staat. In 330 v.Chr. veroverde Qin de westbank van de Gele Rivier, in 325 v.Chr. verklaarde het zichzelf een koninkrijk, zoals nog 9 andere staten zouden doen.
Met Ba sloot de Qin-koning in 318 v.Chr. een verbond om Shu te veroveren. Toen dat gelukt was, verraadde hij zijn bondgenoot meteen en onderwierp ook Ba.
Met Wei, Han en Zhao vocht Qin ook vele oorlogen, alleen de drie sloten vaak verbonden en wisten de Qin-legers tegen te houden.
Later viel het Koninklijk Gebied in de handen van Qin (256 v.Chr.), waarmee de Zhou-dynastie haar einde vond. Vlak hierna stierf de Qin-koning. Zijn zoon (die later Qin Shi Huangdi zou heten) was nog te jong om op de troon te zitten, dus nam een wijze minister het voorlopig over. Hier eindigt de eerste periode.
In de tussentijd spanden de andere staten samen om Qin tegen te houden, maar de minister van Qin wist met spionnen valse geruchten te verspreiden en de staten elkaar te laten wantrouwen. In 247 v.Chr. was de zoon van de vorige koning oud genoeg om te regeren en begon zijn campagne voor de verovering van heel China.
Shi Huang Ti (de zoon) begon in 230 v.Chr. zijn veldtocht tegen Zhao, maar nog vóór hij het kon veroveren, kwamen boodschappers uit Han om die staat vrijwillig over te geven aan Qin. Twee jaar later werd Zhao door zijn generaal Wang Jian veroverd, maar guerrillastrijders zouden (in samenwerking met Yan) nog blijven doorvechten tegen de bezetting.
In 225 v.Chr. was Wei aan de beurt; echter bleek het goed te zijn voorbereid en waren de muren van de Wei-hoofdstad voor de Qin-legers te dik om te doorbreken. Toen bedacht de Qin-generaal de nabije rivier om te buigen en te richten tegen de hoofdstad van Wei. Dit was de vijand te veel en de koning van Wei gaf zich over aan Wang Jian.
Koning Shi Huang besloot van de drie overgebleven staten eerst de sterkste te verslaan: Chu. Een generaal ging erop af met 200.000 soldaten, maar hij werd verrast door het wilde en onbekende terrein, en werd verslagen door de 500.000 soldaten van Chu. De Qin-koning stuurde zijn veteraan Wang Jian op oorlogspad met 600.000. Deze stuurde eerst verkenners vooruit, die meldden dat de vijand zwaar verschanst was en bereid zich dood te vechten. Daarom bouwde Wang Jian een sterk kamp en trainde zijn mannen maandenlang en zorgde ervoor dat ze goed gehumeurd waren en klaar voor het gevecht. De Chu-soldaten werden ongeduldig en verlieten hun stellingen. Toen viel Wang Jian massaal aan en overrompelde de vijand volledig. Chu werd in 223 v.Chr. veroverd.
Toen was Yan aan de beurt. De koning van Yan stuurde een moordenaar om Shi Huang Ti te doden, maar dat mislukte (hierover is ook een film gemaakt; zie Hero (film). De Qin-legers rukten op en veroverden Yan in 222 v.Chr.. Hiermee kwam ook een einde aan de guerrilla van de Zhao-strijders.
In 221 v.Chr. eindigde de Periode van Strijdende Staten door de overwinning op de staat Qi (die zich zoals Han zonder vechten overgaf) en met de stichting van het Chinese Keizerrijk onder de Qin-dynastie.