Persona non grata (meervoud: personae non gratae) is Latijn voor een persoon die niet welkom, niet gewenst is. Die persoon is dan 'uit de gratie'.
Meestal wordt het in de context van een persoon die een bepaald land niet meer mag betreden gebruikt, maar soms wordt het ook binnen een land gebruikt, zoals in het geval van Willem Frederik Hermans, die in 1986 na een aantal lezingen aan het Zuid-Afrika onder de Apartheid door de burgemeester en wethouders van Amsterdam tot persona non grata werd verklaard.
Het kan een straf zijn, dat wil zeggen, dat als hij terugkomt in een bepaald land, hij vervolgens de gevangenis ingaat. Die straf kan worden opgeheven, als hem gratie wordt verleend: hij is dan weer 'in de gratie'.
Het wordt in de diplomatie gebruikt om bijvoorbeeld duidelijk te maken dat iemand het land niet meer mag binnenkomen als vermoed wordt dat iemand bijvoorbeeld een spion is (of gespioneerd heeft) of ongewenst gedrag zal vertonen.