 Het Kinmendistrict (Kinmen en Wuciou) |
||||||||||
| Naam (taal-varianten) | ||||||||||
| Traditioneel | 烏坵(鄉) | |||||||||
| Vereenvoudigd | 烏坵(乡) | |||||||||
| Hanyu pinyin | Wūqiū (xiāng) | |||||||||
| Tongyong pinyin | Wūciou | |||||||||
| Wade-Giles | Wu-ch'iu (hsiang) | |||||||||
|
||||||||||
Wuciou of Wuchiu is de naam van een kleine eilandengroep ten oosten van het Chinese vasteland. De archipel ligt in de Straat van Taiwan en bleef ook na december 1949 onder gezag van de Republiek China, toen die als gevolg van de Chinese burgeroorlog de regeringszetel verplaatste van Nanking naar Taiwan. Bestuurlijk vormt de archipel een onderdeel van het Kinmen-district (縣, hsien, xian). Dat district vormt een onderdeel van het gedeelte van de provincie Fujian dat onder gezag van Taipei staat. De Volksrepubliek China maakt aanspraak op de eilanden en beschouwt ze als deel van de onder haar bestuur staande provincie Fujian.
Inhoud |
Wuciou ligt 135 km ten westen van Taiwan, 133 km ten noordoosten van Quemoy, maar slechts 16 km ten zuidoosten van Nanri ((南日), een eiland dat tot de Volksrepubliek China behoort. De eilandengroep heeft een oppervlakte van 2,6 km² en bestaat uit twee eilanden, Wuciou Yu (烏坵嶼, Zwart Ciou eilandje) en Siaociou Yu (小坵嶼, Klein Ciou eilandje).
Volgens de schatting van het ministerie van binnenlandse zaken van Taiwan van 31 december 2007 waren er 432 mensen op de eilandengroep geregistreerd. De eilandbewoners werken voor het merendeel op Taiwan, waardoor het feitelijke aantal bewoners tussen 40 en 50 ligt. Vanwege de nabijheid van het Chinese vasteland zijn er verder 400 mariniers gestationeerd.
De bewoners spreken een eigen dialect, Wuciou Hua (烏坵話). Dat staat ook bekend als Putian Hua (莆田話) of als Meizhou Hua (湄洲話), omdat het eveneens wordt gesproken op Meizhou. Dat eiland ligt 37 km. ten westen van Wuciou en wordt beschouwd als de geboorteplaats van Matsu, de taoïstische beschermgodin van zeelieden en reizigers. Van oudsher behoorde Wuciou tot de Meizhou Matsu Tempel (湄洲媽祖廟, Meizhou Matsu Miao). Tussen beide eilanden bestaan echter geen verbindingen meer sinds Meizhou tot de Volksrepubliek behoort en Wuciou tot Taiwan.
De enige verbinding tussen Wuciou en Taiwan is een zes uur durende overtocht met een militair bevoorradingsschip, dat, als het weer het toelaat, elke tien dagen op en neer vaart tussen Wuciou en Taichung. Vanwege de strategische ligging moet elke reiziger die niet op Wuciou staat geregistreerd, vooraf toestemming hebben van het ministerie van defensie om naar Wuciou te reizen. Er zijn geen directe verbinding tussen Wuciou en Quemoy, hoewel Wuciou bestuurlijk een onderdeel vormt van Quemoy.
Wuciou vormt een (plattelands)gemeente (鄉, hsiang/xiang) van het district Kinmen en behoort tot het gedeelte van de provincie Fujian dat onder gezag van Taipei staat. Wuciou is weer onderverdeeld in twee (plattelands)dorpen (村, ts’un/cun): Daciou Cun (大坵村) en Siaociou Cun (小坵村). Aan het hoofd van de gemeente staat een magistraat die sinds het opheffen van de staat van beleg in november 1992 rechtstreeks voor vier jaar wordt gekozen. De magistraat wordt bijgestaan door een gemeenteraad.
Magistraten van de gemeente Wuciou sinds 1998:
| Datum | Naam van de magistraat | Partij | Gekozen met |
|---|---|---|---|
| 24-01-1998 | Li Yi-Ciang | Kwomintang | 100% (geen tegenkandidaat) |
| 26-01-2002 | Cai Yuan-Jhen | Kwomintang | 49,78% |
| 3-12-2005 | Cai Yuan-Jhen | Kwomintang | 50.16% |
De Volksrepubliek maakt aanspraak op de eilandengroep. Door Peking worden zij bestuurlijk beschouwd als een deel van het Xiuyu district (区, qu) van de Putian prefectuur (市, shi), die weer behoort tot de door de Volksrepubliek bestuurde provincie Fujian.
In 2002 verschenen er berichten in de pers dat Taipower (台電, tai dian), het staatsenergiebedrijf van Taiwan, de eilanden wilde gaan gebruiken als opslagplaats voor nucleair afval. Na verzet van de lokale bevolking en de centrale regering werd van dit plan afgezien.
Op het hoogste punt van Wuciou bevindt zich een vuurtoren, die in 1874 is ontworpen door de Engelsman David Henderson. Uit strategische overwegingen wordt de toren echter niet meer gebruikt sinds 1953.
