| Geschiedenis van Nederland |
 (op argent, een knoestkruis van sinopel) |
|
..Naar chronologie
|
|
..Naar onderwerp
|
|
..Naar overzeese gebiedsdelen
|
|
..Naar voormalige koloniën
|
De Zeventien Provinciën is een term voor het geheel van vorstendommen dat in de loop van de 14e tot 16e eeuw in handen kwam van de Bourgondische hertogen als de landen van herwaarts over.
Het was het kerngebied van de Bourgondiërs na het verlies van de erflanden in 1477 onder Karel de Stoute, in casu het hertogdom Bourgondië zelf.
Onder Karel V van het Heilige Roomse Rijk werd het merendeel van de vorstendommen verenigd in een personele unie, dat wil zeggen dat hij telkens hertog, graaf of heer was in de provincie.
De hierboven gevolgde opsomming heeft geen vaststaand karakter. Zeventien was op een gegeven moment het aantal statenvertegenwoordigers bij de Staten-Generaal in Brussel en men is dat getal blijven noemen. Maar de vertegenwoordigingen konden wel eens wisselen omdat een bepaalde heerlijkheid soms afhing van een andere. Zo hoorde Zutphen bij Gelre en Limburg bij Brabant. Anderzijds hadden het markiezaat Antwerpen, Doornik of Rijsels-Vlaanderen soms een eigen delegatie.
