| 대한 민국 大韓民國 Daehan Minguk |
|||
|
|||
|
|
|||
| Basisgegevens | |||
| Officiële landstaal: | Koreaans | ||
| Hoofdstad: | Seoel | ||
| Regeringsvorm: | Republiek | ||
| Staatshoofd: | President Lee Myung-bak | ||
| Regeringsleider: | Premier Han Seung-soo | ||
| Religie: | christendom (29%), boeddhisme (23%)[1] | ||
| Oppervlakte: | 99.538 km² [2] (0,3% water) | ||
| Inwoners: | 46.136.101 (2000[3]) 49.232.844 (2008[4]) (494,6/km² (2008)) |
||
| Overige | |||
| Volkslied: | Aegukga | ||
| Munteenheid: | Zuid-Koreaanse won (KRW) |
||
| UTC: | UTC+9 | ||
| Nationale feestdag: | ## #### | ||
| Web | Code | Tel. | .kr | KOR | 82 | ||
| Topografie | |||
|
|||
Zuid-Korea is een land in het noordoostelijke deel van het Aziatische continent op het zuidelijk deel van het Koreaans schiereiland dat na de splitsing van het land Korea in 1945 officieel bekend werd als de Republiek Korea. Zuid-Korea grenst aan de gedemilitariseerde zone met Noord-Korea, de Gele Zee, de Straat Korea en de Japanse Zee. Zuid-Korea heeft ongeveer 3000 eilanden die met name voor de zuidelijke en westelijke kust liggen.
Inhoud |
 Zie Geschiedenis van Korea voor het hoofdartikel over dit onderwerp. |
Na de Koreaanse oorlog keerde de regering van de Republiek van Korea op 15 augustus 1953 terug uit Busan, waar het tijdens de oorlog gevestigd was, naar Seoel. Het zuiden ontving veel financiële hulp van de Verenigde Staten, soms bijna ter grote van het nationale budget. Syngman Rhee verstevigde op oneigenlijke wijze zijn positie in de regering en liet zich in 1954 voor een periode van acht jaar herverkiezen. Aan zijn bewind kwam echter een einde na een studentenopstand in 1960. In het jaar na de opstand werd een nieuwe regering in het leven geroepen, maar deze werd in 1961 door majoor generaal Park Chung-hee door middel van een staatsgreep weer afgezet. Park Chung-hee was ontevreden over de maatregelen die de regering had genomen.
De nieuwe militaire leiders beloofden om het land snel weer een democratisch gekozen bestuur te geven. Hoewel de militairen ook beloofden zich niet beschikbaar te stellen voor het presidentschap, brak Park Chung-hee deze beloften en won de verkiezingen van 1963 met een krappe meerderheid. Ook in 1967 won Park de verkiezingen. Volgens de Zuid-Koreaanse wet kon een president maar twee termijnen aanblijven. Via een amendement werd het Park mogelijk gemaakt om zich ook in 1971 weer beschikbaar te stellen. Hij won de verkiezingen van Kim Dae-jung met een kleine meerderheid.
Onder Park Chung-hee werden de banden met Japan genormaliseerd en de band met de Verenigde Staten verstevigd. Dit leidde er toe dat Zuid-Koreaanse militairen meevochten in Vietnam.
In 1971 plaatste Park Zuid-Korea weer onder militair bewind en ontbond het Lagerhuis en in 1972 werd een nieuwe grondwet aangenomen die Park de controle gaf over het parlement. In de jaren erna werden vele dissidenten opgepakt. In 1979 werd Park Chung-hee in het Blauwe Huis doodgeschoten door een lid van de Koreaanse geheime dienst, Kim Jae-kyu. In 1980 greep generaal Cheon Du-hwan de macht. Zijn rechterhand was Roh Tae-woo wie in 1988 het presidentschap van Cheon Du-hwan overnam. Op 18 mei 1980 brak in de stad Gwangju een studentenprotest uit, welke door het leger bloedig de kop werd ingedrukt. Het publiek reageerde geschokt en de roep om een democratische regering werd groter. In 1987 was het zover, aan de vooravond van de Olympische zomerspelen werden door de Zuid-Koreaanse regering drastische maatregelen genomen die het land op weg hielpen een democratische natie te worden.
In 1992 werd voor het eerst in 30 jaar een president verkozen die geen militaire achtergrond had, Kim Young-sam. In de jaren die volgden, werd de ingeslagen weg van democratisering voorgezet. In 1997, het jaar van economische crisis in Azië, werd Kim Dae-jung gekozen als president. Kim was een voormalig dissident die onterecht veroordeeld was als aanstichter van het incident in Gwangju. Kim stelde de ‘Sunshine policy’ (zonneschijn politiek) in om op die manier toenadering te zoeken tot Noord-Korea. Dit leidde uiteindelijk tot een bezoek van Kim Dae-jung aan Kim Jong-il, de leider van Noord-Korea. Voor zijn inzet werd Kim Dae-jung beloond met de Nobelprijs voor de vrede in 2000. Beschuldigingen van corruptie wierpen echter een schaduw over Kim Dae-jung’s presidentschap en in 2002 werd Roh Mu-hyun de nieuwe president van Zuid-Korea. Op 25 februari 2008 nam Lee Myung-bak het roer van president Roh over. Lee was de voormalige burgemeester van Seoel en genoot bekendheid als degene die Cheonggyecheon restaureerde. Een stroom die vroeger door de oude stad liep en ooit op initiatief van Lee gedempt was om een weg aan te leggen.
De voorouders van de Koreanen zijn waarschijnlijk afkomstig van Mongoolse stammen, die zich in Korea vestigden in het 3e millennium voor Christus.
De groei van de bevolking is eeuwenlang slechts klein geweest. Er was weliswaar een hoog geboortecijfer, maar ook het sterftecijfer was heel erg hoog. In de eerste helft van de 20e eeuw begon de bevolking snel te groeien, met name door verbeterde hygiëne en vaccinaties. Dit werd nog eens versterkt in de 2e helft van de 20e eeuw toen de levenstandaard nog eens werd verhoogd. Het geboortecijfer bleef uit traditie hoog, terwijl het sterftecijfer laag werd en ook de levensverwachting sterk steeg. Tussen 1958 en 2001 werd de bevolking meer dan verdubbeld. Door ingrijpen van de Koreaanse overheid (promotie van gezinsplanning) werd het gemiddeld aantal kinderen per gezin van 6 in 1960 verlaagd tot minder dan 2 in de negentiger jaren. De verwachting is dat het maximum van de bevolkingsgrootte wordt bereikt rond 2020.
De bevolking van Korea is etnisch zeer homogeen, dit ondanks de overheersing door vreemde volkeren. 99,8% van de Koreaanse bevolking is etnisch Koreaan. In april 2005 waren er 378.000 buitenlanders in Korea. Dit zijn voornamelijk industriearbeiders, die uit Zuid-Aziatische landen als Sri Lanka, Bangladesh, Myanmar, etc. stammen.
Als taal wordt er het Koreaans gesproken. Exacte classificatie van het Koreaans staat ter discussie, maar het wordt door velen beschouwd als een isolaat. Sommige linguïsten klasseren het bij de Altaïsche taalfamilie.
Het Koreaanse schrift (Hangul) is alfabetisch en fonetisch. De daarnaast gebruikte Sino-Koreaanse karakters (Hanja) en meer dan 50% van de Koreaanse woordenschat is, al dan niet rechtstreeks, ontleend aan het Chinees.
In 2005 had ongeveer 22 miljoen of 46,5% van de Zuid-Koreaanse bevolking geen religieuze overtuiging. [1] Voor het overige deel is 13,7 miljoen christen (29,3%) (waarvan 8,6 miljoen (18,3%) zegt protestant te zijn en 5,1 miljoen katholiek (10,9%)), 10,7 miljoen is boeddhist (22,8%) en minder dan een half miljoen (1,0%) behoort tot verschillende kleinere religies waaronder het Confucianisme, Chondogyo en het Won Boeddhisme.
De grootste christelijke kerk in Zuid-Korea, Yoido Full Gospel Church (Paul Yonggi Cho) is in Seoel. In 2007 staat het ledenaantal hiervan op 830.000, met zeven zondagse diensten vertaald in 16 talen. [5] Samen met Yoido Full Gospel zijn 11 van de 12 grootste kerken in de wereld gesitueerd in Seoel. Zuid-Korea is ook het land dat, na de VS, het grootste aantal zendelingen over de aarde heeft uitgezonden. [6] De islam in Korea wordt geschat op 45.000 als gevolg van zo’n 100.000 buitenlandse arbeiders uit moslimlanden. [7]
Het land is bestuurlijk opgedeeld in zestien bestuurseenheden, te weten negen provincies en zeven steden. Zie hiervoor: bestuurseenheden van Zuid-Korea.
Provincies van Zuid-Korea zijn:
Het land is overdekt met bergen (ongeveer 70%). Op de hellingen van bergen mag doorgaans niet worden gebouwd, zodat de beschikbare ruimte voor bebouwing en agrarische benutting klein is. Zuid-Korea is net iets groter dan Portugal of Oostenrijk.
De hoofdstad van Zuid-Korea is Seoel.
Enkele andere steden zijn:
Koryŏ en Chosŏn
Het boeddhisme bleef een belangrijke invloed in de literaire ontwikkeling van Koryŏ periode. In de Koning Kojong van 1236 van Koryŏ de dynastie gaf opdracht aan Boeddhistische monniken om de volledige Boeddhistische canon Mahayana (een verzameling van sutras, verhandelingen, en commentaren die als Tripitaka bekend zijn) te registreren om goddelijke bescherming tegen Mongoolse invasies uit het noorden (zie Mongools Imperium) te bieden. Gebruik makend van traditionele blokdruk methodes, sneden de monniken de tekst in het Chinese manuscript met behulp van meer dan 81.000 houten blokken, die 6.791 volumes bedragen.
Sinds de zestiger jaren van de vorige eeuw is de economie van Zuid-Korea veranderd van een agrarische industrie naar een maak-industrie met een grote tertiaire sector. De bevolking migreerde van het land naar de industriële centra. Hierdoor is de bevolking van Zuid-Korea momenteel in de steden geconcentreerd; meer dan 85% woont in de stedelijke agglomeraties, met name in Seoel en omgeving, Busan en Daegu.
In de jaren zestig begon Zuid-Korea aan een economische opmars. Het land veranderde binnen veertig jaar van een agrarische samenleving, die verwoest was door een burgeroorlog, in een geïndustrialiseerde samenleving.
Momenteel is de Zuid-Koreaanse economie één van de grootste van Azië en ook op globaal niveau speelt zij een belangrijke rol. Zuid-Korea is een belangrijke producent van hightech goederen, maar ook de staalindustrie, scheepsbouw, automobielindustrie en productie van elektronische goederen zorgen er voor dat Zuid-Korea een belangrijke speler is op de internationale markt.
Nog een belangrijk export product van de laatste jaren is de Koreaanse cultuur. In het bijzonder Koreaanse films, muziek en televisieseries worden warm onthaald in omringende landen maar kennen ook een groeiende schare fans buiten het Aziatische continent. Dit fenomeen wordt ‘hanllyu’ genoemd, Korean wave. [8]
Zuid-Korea is een democratisch land. De oprichting van Zuid-Korea in 1948 is vooral verbonden met de naam Syngman Rhee, de eerste president. De president wordt direct gekozen door het volk voor een periode van 5 jaar. De premier van de regering wordt uitgekozen door de president, die een kabinet leidt van 15 tot 30 personen.
Het Zuid-Koreaanse parlement (Gukhoe) bestaat uit 299 volksvertegenwoordigers, die voor een periode van 4 jaar zijn gekozen. Er bestaat geen senaat.
De huidige president van Zuid-Korea is Lee Myung-bak.
Zie ook:
Het klimaat van Zuid-Korea is een gematigd klimaat met 4 seizoenen. Tijdens de winter wordt het klimaat beheerst door koude en droge lucht van het Aziatisch continent. In de zomer overheersen de warme en vochtige luchtmassa's die uit de Grote Oceaan worden aangevoerd. De meeste regen valt dan ook in de zomer. De lente, die eind maart, begin april begint, is aangenaam, behalve wanneer fijne gele stof van uit de Gobi-woestijn wordt aangevoerd. De beste tijd voor een oponthoud in Zuid-Korea is het najaar.
De jaarlijkse regenval ligt bij ongeveer 1000 mm in het noorden en 1300 mm in het zuiden van het land.
De belangrijkste internationale luchthaven is Incheon International Airport, echter ook de luchthavens Gimhae International Airport, Gimpo International Airport en Jeju International Airport hebben geregeld internationaal luchtverkeer. Zuid-Koreaanse luchtvaartmaatschappijen zijn Korean Air en Asiana Airlines.
In onder andere Seoel is een metro. Tussen de grote steden rijden treinen verzorgd door Korail; de hoge snelheidslijn KTX is sinds december 2004 in gebruik genomen.
 |
Meer afbeeldingen die bij dit onderwerp horen, zijn te vinden in de categorie South Korea van Wikimedia Commons. |
| Landen in Azië |
|---|
|
Afghanistan · Armenië · Azerbeidzjan · Bahrein · Bangladesh · Bhutan · Brunei · Cambodja · China · Cyprus · Egypte · Filipijnen · Georgië · India · Indonesië · Irak · Iran · Israël · Japan · Jemen · Jordanië · Kazachstan · Kirgizië · Koeweit · Laos · Libanon · Maldiven · Maleisië · Mongolië · Myanmar · Nepal · Noord-Korea · Oezbekistan · Oman · Oost-Timor · Pakistan · Qatar · Rusland · Saoedi-Arabië · Singapore · Sri Lanka · Syrië · Tadzjikistan · Taiwan · Thailand · Turkmenistan · Verenigde Arabische Emiraten · Vietnam · Zuid-Korea |
| Bronnen, noten en/of referenties: |
|
