Bibliographisches Institut & F.A. Brockhaus AG to grupa wydawnicza, która w niemieckim obszarze językowym jest powszechnie znana szczególnie z wydawnictw słowników i encyklopedii oraz leksykonów.
Spis treści |
Friedrich Arnold Brockhaus (1772-1823) rozpoczął swą działalność jako wydawca w roku 1805 w Amsterdamie.
1808 nabył na Targach Książki w Lipsku niepełne wydanie leksykonu »Conversationslexikon mit vorzüglicher Rücksicht auf die gegenwärtigen Zeiten«, którego autorami byli Renatus Gotthelf Löbel i Christian Wilhelm Franke, następnie wydał do tego dwa tomy uzupełniające. Drugi nakład w 10 tomach, wydany w latach 1812-1820, okazał się sukcesem i stał się podstawą dla obecnie wydawanego 20. wydania Encyklopedii Brockhausa »Brockhaus Enzyklopädie«.
1811 Brockhaus przeniósł swe wydawnictwo do miejscowości Altenburg w Turyngii, Niemcy.
1817-1818 przeniesiono wydawnictwo do Lipska, gdzie Brockhaus także prowadził własną drukarnię. W Lipsku, określanym jako miasto książki, ukazały się dalsze nakłady leksykonu, następnie dzieła z dziedziny historii, literatury (F. Rückert: die Memoiren Casanovas i inne), filozofii (A. Schopenhauer), dziennik »Leipziger Allgemeine Zeitung«, J.P. Eckermanna »Gespräche mit Goethe«. Program wydawniczy został następnie rozszerzony o pozycje popularnonaukowe i podróżnicze (F. Nansen, S. Hedin). Jednak głównym polem działalności były zawsze leksykony i encyklopedie. W latach 1860-94 ukazywała się "Biblioteka Pisarzy Polskich", wydrukowano m. in. pierwszy zbiór pism C.Norwida.
Po 1945 główna siedziba wydawnictwa w Lipsku została wywłaszczona, a wydawnictwo F. A. Brockhaus-Verlag kontynuowało działalność w Wiesbaden pod firmą F.A. Brockhaus.
Joseph Meyer (1796-1856) założył w roku 1826 Bibliographisches Institut w Gotha jako księgarnię wydawniczą, przeniesioną następnie do Hildburghausen i ostatecznie ulokowaną 1874 w Lipsku.
Wartościowe wydawnictwa literatury klasycznej oraz nowe metody reklamy i sprzedaży umożliwiły Meyerowi rozszerzenie kręgu kupujących i czytelników. Obok 52-tomowego leksykonu »Großer Conversations-Lexicon für die gebildeten Stände« (1840-1855) ukazały się dalsze wydania seryjne, jak »Meyers Universum«, »Meyers Reiseführer«, »Meyers Atlanten« und »Brehms Tierleben«.
Wydany tamże w roku 1880 przez Konrada Duden słownik ortograficzny Orthographisches Wörterbuch stał się podstawą dla jednolitej ortografii języka niemieckiego.
1915 Instytut Bibliograficzny został przekształcony w spółkę akcyjną i po wywłaszczeniu w roku 1946 był prowadzony w NRD jako przedsiębiorstwo państwowe. W roku 1953 udało się akcjonariuszom przenieść siedzibę przedsiębiorstwa do Mannheim w RFN.
1984 nastąpiła fuzja obydwóch niemieckich wydawnictw encyklopedycznych: F.A. Brockhaus i Bibliographisches Institut AG.
Od roku 1985 Mannheim jest siedzibą wydawnictwa »Bibliographisches Institut & F.A. Brockhaus AG«.
1988 wydawnictwo Langenscheidt KG przejęło większość akcji Brockhausa.
Po zjednoczeniu NRD z RFN obydwa wydawnictwa podjęły ponownie swą działalność w Lipsku. Program wydawniczy dzieli się na cztery zakresy, które są oznakowane własnymi nazwami wydawnictw:
Zakupiony i kontynuowany przez Brockhausa leksykon podręczny autorów Renatus Gotthelf Löbel i Christian Wilhelm Franke:
Tytuł oryginału:
Conversations-Lexicon oder kurzgefaßtes Handwörterbuch für die in der gesellschaftlichen Unterhaltung aus den Wissenschaften und Künsten vorkommenden Gegenstände mit beständiger Rücksicht auf die Ereignisse der älteren und neueren Zeit.
Tomów sześć i dwa tomy uzupełniające różnych wydawnictw:
