Gustav Theodor Fechner (ur. 19 kwietnia 1801 w Groß Särchen w Saksonii - obecnie Żarki Wielkie, Powiat żarski, zm. 18 listopada 1887 w Lipsku) - fizyk i filozof niemiecki; twórca psychofizyki i inicjator eksperymentalnych badań nad zjawiskami psychicznymi. Pracował głównie w dziedzinie galwanistyki i procesów elektrochemicznych, następnie zwrócił się ku filozofii przyrody, antropologii i estetyce. Największym dokonaniem Fechnera było ustalenie prawa (znanego jako prawo Webera-Fechnera) głoszącego, że przyrost wrażenia (jako subiektywnie odczuwana różnica) zależny jest od natężenia bodźca w sposób logarytmiczny. Główne jego dzieło, w którym bada stosunek zjawisk psychicznych do fizycznych przy pomocy doświadczenia i matematyki: „Elemente der Psychophysik” (1860). Napisał także: „Nanna, oder Űber das Seelenleben der Pflanzen” (1848); „Zendavesta, oder Űber die Dinge des Himmels und des Jenseits” (1851); „Massmestimmungen Űber die galvanische Kette” (1831) i wiele innych.