| Région Guadeloupe Gwadelupa |
|||||
|
|||||
| Hymn: La Marseillaise (Marsylianka) |
|||||
 |
|||||
| Język urzędowy | francuski | ||||
| Stolica | Basse-Terre | ||||
| Status terytorium | Departament zamorski | ||||
| Zależne od | Francji | ||||
| Głowa terytorium | prezydent Nicolas Sarkozy | ||||
| Szef rządu | Prezydent Gwadelupy Victorin Lurel | ||||
| Powierzchnia • całkowita • wody śródlądowe |
1 628 km² 0,26% |
||||
| Liczba ludności (2006) • całkowita • gęstość zaludnienia |
405 000 249 osób/km² |
||||
| Jednostka monetarna | euro (EUR, €) | ||||
| Rok utworzenia | wydzielenie z Antyli Francuskich 1775 |
||||
| Strefa czasowa | UTC -4 | ||||
| Kod ISO 3166 | GP/GLP/312 | ||||
| Domena internetowa | .gp | ||||
| Kod telefoniczny | +590 | ||||
 |
|||||
Gwadelupa – departament zamorski Francji[1] w Ameryce Środkowej, położony na kilku większych i kilkudziesięciu mniejszych wyspach w Małych Antylach m.in.:
Do 22 lutego 2007 w skład terytorium wchodziła również wyspa Saint-Berthélemy oraz północna część wyspy Saint-Martin, obecnie będące osobnymi terytoriami zależnymi Francji.
Spis treści |
Swoją nazwę zawdzięcza Kolumbowi który w 1493 odkrył ją podczas swojej drugiej podróży do "nowego świata". Od 1946 roku Gwadelupa i sąsiednie wyspy, m.in. część Saint-Martin i Saint-Barthélemy, stała się departamentem zamorskim Francji. Z inspiracji komunistycznych władz kubańskich od 2 połowy lat 60. XX wieku zaczęły aktywnie działać na wyspie ugrupowania o orientacji lewicowej i lewackiej, których celem jest niepodległość wyspy. W latach 70. i 80 cieszyły się poparciem nawet kilkunastu procent Gwadelupczyków. Ugrupowania te do końca lat 80. XX wieku zorganizowały łącznie kilkanaście demonstracji proniepodległościowych. By rozładować społeczne napięcie, władze francuskie w roku 1982 zdecydowały się na ograniczone reformy decentralizacyjne i samorządowe. W ich wyniku Gwadelupa, będąc departamentem zamorskim Francji, uzyskała również status regionu zamorskiego. Z budżetu centralnego Francji wydzielono znaczne środki na rozwój tego biednego i przeludnionego terytorium. W 1998 roku wyspa uzyskała dodatkowe, ograniczone uprawnienia autonomiczne, m.in. powołano do życia Radę Regionalną. Działania te przyniosły skutek w postaci zaniku żądań niepodległościowych (popiera je 2-4% obywateli). Skuteczność działań władz francuskich potwierdziły wyniki referendum z 7 grudnia 2003 roku przy frekwencji wynoszącej 50,34% uprawnionych, większość z głosujących bo 72,98%, opowiedziała się za politycznym i administracyjnym status quo wyspy (departament i region zamorski Francji — DOM i ROM). Za autonomią wewnętrzną w ramach tzw. zbiorowości zamorskiej (collectivité d'outremer) na wzór innych francuskich terytoriów zależnych: Majotty, Polinezji Francuskiej, Saint-Pierre i Miquelon oraz Wallis i Futuna opowiedziało się tylko 27,02% głosujących. W tym samym referendum mieszkańcy podległych administracji na Gwadelupie wysp: Saint-Barthélemy i Saint-Martin, głosowali jednak za zmianą statusu (na zbiorowość zamorską) i odłączeniem od Gwadelupy. Jako integralna część Republiki Francuskiej, Gwadelupa jest pełnoprawnym członkiem Unii Europejskiej.
Grupa 8 wysp pochodzenia koralowego i wulkanicznego w archipelagu Małych Antylach. Czynny wulkan La Soufrière na wyspie Gwadalupie (1467 m.n.p.m); Lasy tropikalne stanowią ok. 39% powierzchni.
Główną gałęzią gospodarki Gwadelupy jest turystyka (ok. 300 tys. rocznie) i rolnictwo; uprawa trzciny cukrowej, bananów, melonów, ananasów; hodowla bydła i trzody chlewnej oraz rybołówstwo; produkcja cukru z trzciny, rumu, mebli oraz cementu. Handel w głównej mierze z Francją oraz Martyniką.
|
||||||||||||||||||||
|
||||||||||
|
||||||||||||||||
