AVC (ang. Advanced Video Coding) - standard kodowania sekwencji wizyjnych o bardzo małych przepływnościach, przyjęty w roku 2003 jako 10 część standardu ISO MPEG-4 oraz jako rekomendacja ITU-T H.264. Projekt x264 zajmuje się stworzeniem otwartej implementacji tego kodeka.
Efektywność kompresji kodera AVC dzięki wprowadzeniu nowych rozwiązań jest o wiele większa niż poprzednich standardów: MPEG-1, MPEG-2 czy MPEG-4 część 2 (popularne implementacje to DivX i Xvid).
Do najważniejszych innowacji AVC można zaliczyć:
Ocenia się, że standard AVC w niedługim czasie wyprze poprzednie standardy, szczególnie w zastosowaniach telewizji cyfrowej, Video On Demand oraz przechowywania sekwencji wizyjnych na nośnikach cyfrowych (CDROM, DVD, Blu-ray).
Obecnie kodek H.264/AVC wykorzystywany jest do transmisji telewizji wysokiej rozdzielczości w wielu cyfrowych platformach satelitarnych, oraz, między innymi, jako jeden z podstawowych kodeków w oprogramowaniu QuickTime.
Głównym konkurentem kodeka H.264/AVC jest kodek WMV firmy Microsoft, przyjęty przez amerykańskie stowarzyszenie SMPTE jako standard VC-1, oraz kodek AVS opracowany przez konsorcjum stworzone przez rząd chiński.
W wyniku rezultatów badań nad udoskonalaniem kodeka H.263, grupa JVT (Joint Video Team), łącząca zespoły ekspertów z organizacji ISO oraz ITU, rozpoczęła prace nad kodekiem H.26L, który uległ tak dalekim modyfikacjom w porównaniu do algorytmu H.263, że został następnie przemianowany na H.264.
Obecnie przez Polski Komitet Normalizacyjny opracowywane jest polskie tłumaczenie normy ISO/IEC 14496-10:2004 (standardu kodowania H.264/AVC).
| Systemy analogowe |
525 linii: NTSC • NTSC-J • PAL-M |
 |
| Systemy cyfrowe |
Z przeplotem: SDTV (480i, 576i) • HDTV (1080i) |
