Hierarchia (z gr. "urząd najwyższego kapłana"):
Słowo zawiera ono dwa greckie morfemy hier- (tak jak w hierós = święty, poświęcony, ofiarowany bogom) oraz arch- (ten sam co w arché = początek, pierwsza zasada). Nie znajdziemy go jednak w klasycznej grece, ani łacinie, choć obecnie jest ono używane w większości dużych języków europejskich (w tym we współczesnej grece) i wielu pozaeuropejskich. Etymologia słowa jest dość skomplikowana. Miałoby ono do nas przyjść poprzez starofrancuski i łacinę średniowieczną, gdzie znalazło się jako neologizm stworzony na potrzeby przekładu późno-klasyczno-greckiego słowa hierarchia, którym Pseudo-Dionizy Areopagita określał hierarchie anielskie. [1]
cz. hierarchie, duń. hieraki, nider. hiërarchie, estoń. hierarhia, fiń. hierarkia, fr. hiérarchie, niem. die Hierarchie, gr. ιεραρχία, węg. hierarchia, indonez. hierarki, wł. gerarchia, łotew. hierarhija, litew. hierarchija, norw. hierarki, portug. hierarquia, rumuń. ierarhie, ros. иерархия, słowac. hierarchia, słoweń. hierarhija, hiszp. jerarquía, szwedz. hierarki, tur. hiyerarşi, ukr. ієрархія. [2].
można ją zaobserwować zarówno w układach naturalnych (np. synchronizacja czynności fizjologicznych organizmu, społeczność, rodzina, stado) jak i sztucznych (np. klasyfikacja biologiczna).
