Jacek Żakowski (ur. 1957 w Warszawie) - polski dziennikarz i publicysta. Obecnie związany z tygodnikiem "Polityka". Kierownik Katedry Dziennikarstwa Collegium Civitas w Warszawie.
Spis treści |
Absolwent Wydziału Dziennikarstwa i Nauk Politycznych UW.
Pracę dziennikarza zaczynał w tygodniku "Na przełaj" (1980-1981), następnie udzielał się w Biurze Informacji Prasowej NSZZ Solidarność (1981-1983). W kolejnych latach pisał do "Tygodnika Polskiego" (1983) i miesięcznika "Powściągliwość i Praca". Był rzecznikiem prasowym Obywatelskiego Klubu Parlamentarnego, jednym z założycieli "Gazety Wyborczej" oraz pierwszym prezesem Polskiej Agencji Informacyjnej.
Obecnie Żakowski jest publicystą i komentatorem Polityki, pisze komentarze w Gazecie Wyborczej, a także prowadzi piątkowe wydania publicystycznej audycji Poranek w Radiu TOK FM.
Laureat licznych nagród: nagrody im. SDP (podziemnego 1987), Adolfa Bocheńskiego (1986), Polskiego PEN Clubu im. Ksawerego Pruszyńskiego (1988), Dziennikarz Roku (1997), dwa Wiktory (1997).
Druga nagroda w europejskim konkursie dziennikarskim "For Diversity. Against Discrimination" ("Za różnorodnością. Przeciw dyskryminacji.") za artykuł "Miłuj geja swego", w którym J.Żakowski wspólnie z E. Bendykiem stawia tezę, że wzrost gospodarczy, modernizacja społeczeństwa jest skorelowana "z odsetkiem osób o orientacji jawnie homoseksualnej".[1] Ten sam artykuł został przez tygodnik Wprost uznany za największą głupotę III RP.[2]
Jacek Żakowski tworzył takie programy jak:
1997: Jacek Żakowski • 1998: Monika Olejnik • 1999: Tomasz Lis • 2000: Kamil Durczok • 2001: Waldemar Milewicz • 2002: Janina Paradowska • 2003: Anna Marszałek • 2004: Marcin Pawłowski (pośmiertnie) • 2005: Justyna Pochanke • 2006: Andrzej Morozowski i Tomasz Sekielski 2007: ex aequo Marcin Kącki oraz Tomasz Lis