Jakub II Cypryjski, Jakub Bastard (ur. 1440, zm. 11 czerwca 1473) - król Cypru. Był nieślubnym synem Jana II i Marietty z Patras.
Jakub został dzięki swojemu ojcu, arcybiskupem Nikozji, w 1456, w wieku zaledwie 16 lat. Tytułu jednak pozbawiono go po tym, jak zamordował królewskiego szambelana. w 1457, jednak ojciec szybko mu przebaczył i przywrócił na poprzedni urząd. Ojciec miał nawet prawdopodobnie uczynić go swoim oficjalnym następcą, ale nie zdążył i zmarł w 1458. Tron Cypru przypadł jego przyrodniej siostrze Szarlocie. W 1460 Jakub zakwestionował jej prawa do tego tronu i uwięził ją razem z jej mężem na 3 lata w zamku Kyrenia. Kiedy ostatecznie Szarlota uciekła do Rzymu, w 1463, Jakub został oficjalnie koronowany na króla.
W 1464 roku zdobył Famagustę, wypędzając z niej Genueńczyków.
Poślubił Wenecjankę Katarzynę Cornano, ale zmarł w kilka miesięcy po ślubie. Istnieją przypuszczenia, że został otruty przez weneckich agentów, prawdopodobnie nasłanych przez wuja Katarzyny. Jedyne dziecko Jakuba i Katarzyny Jakub III zmarł w dzieciństwie (miał zaledwie rok) i królową Cypru została Katarzyna Cornano.
Jakub II został pochowany w katedrze św. Mikołaja w Famaguście.
| Poprzednik Szarlota Cypryjska |
 |
Król Cypru 1464–1473 |
 |
Następca Jakub III |
| Poprzednik Szarlota Cypryjska |
 |
Pretendent do tronu Jerozolimy 1464–1473 |
|
Następca Jakub III |
