| 2P/Encke | |
 Zdjęcie komety Enckego wykonane 5 stycznia 1994 roku |
|
| Odkrywca | Pierre Méchain |
| Data odkrycia | 17 stycznia 1786 |
| Elementy orbity | |
| Półoś wielka | 2,218 j.a. |
| Mimośród | 0,847 |
| Peryhelium | 0,339 j.a. |
| Aphelium | 4,097 j.a. |
| Okres orbitalny | 3,3030 lat |
| Nachylenie orbity względem ekliptyki | 11,756° |
| Długość węzła wstępującego | 334,579° |
| Argument szerokości peryhelium | 186,521° |
| Moment przejścia przez peryhelium | 2007-04-19,303 |
| Charakterystyka fizyczna jądra | |
| Średnica | 4,8 km |
| Okres obrotu wokół własnej osi | 11,079 h |
| Roje meteorów związane z kometą | |
Kometa Enckego (nazwa oficjalna 2P/Encke) – kometa krótkookresowa.
Spis treści |
Kometa 2P/Encke odkryta została 17 stycznia 1786 r. przez Pierre'a Méchaina. Odkrywcy udało się ją zaobserwować jeszcze 19 stycznia tego samego roku, po czym ze względu na małą odległość od Słońca została zagubiona. Okres obserwacji był wówczas zbyt krótki, aby wyznaczyć orbitę tego ciała niebieskiego.
Po raz drugi kometę dostrzegła Caroline Herschel w 1795 r. Również podczas tego powrotu w pobliże naszej Dziennej Gwiazdy obserwowano ją stosunkowo krótko i ponownie nie zauważono, że jest ona kometą okresową. Sytuacja powtórzyła się w 1805 roku. Dopiero obserwacje z przełomu lat 1818 i 1819 pozwoliły na stosunkowo dokładne obliczenie orbity. Człowiekiem, który tego dokonał, był niemiecki matematyk Johann Franz Encke. Dla uczczenia tego faktu obiekt ten został nazwany kometą Enckego (a nie jak w przypadku większości komet od nazwiska odkrywcy). Kometa Enckego drugą (po słynnej komecie Halleya), u której stwierdzono, że jest kometą okresową. stąd też jej oficjalne oznaczenie to 2P/Encke.
Kometa 2P/Encke okrąża Słońce w czasie 3,3 roku i jest kometą o najkrótszym znanym okresie obiegu. Peryhelium jej orbity znajduje się w odległości 0,339 j.a., a aphelium 4,097 j.a. od Słońca. Kąt nachylenia orbity względem ekliptyki to 11,75°.
Od czasu odkrycia systematycznie, choć powoli słabnie jej aktywność kometarna. Podczas ostatnich powrotów (jak np. w 2003 roku) można było ją obserwować przy pomocy niedużej lornetki. Średnicę jądra ocenia się na 1 do max 8 km, a jego okres obrotu wokół własnej osi wynosi nieco ponad 11 godzin.
Kometa ta jest prawdopodobnie macierzystym źródłem rojów meteorów wchodzących w skład Kompleksu Taurydów: Październikowe Arietidy, Południowych Taurydów, Północnych Taurydów oraz Chi Orionidów. Roje te powstały prawdopodobnie w wyniku rozpadu istniejącej wcześniej Komety Enckego na istniejący dziś obiekt oraz kilka mniejszych zaliczanych do planetoid. Roje wchodzące w skład Kompleksu Taurydów znajdują się w śladzie tych obiektów. Z obserwacji wynika że Kometa Enckego może powodować także deszcz meteorów na Merkurym.