Współrzędne: 52°07' N 21°16' E![]()
| Otwock | |||
|
|||
| Województwo | mazowieckie | ||
| Powiat | otwocki | ||
| Gmina - rodzaj |
Otwock miejska |
||
| Prawa miejskie | 1916 | ||
| Prezydent miasta | Zbigniew Szczepaniak (e-mail) |
||
| Powierzchnia | 47,33 km² | ||
| Położenie | 52° 07' N 21° 16' E |
||
| Ludność (2007) • liczba ludności • gęstość |
ok. 43 388 1000,33 os./km² |
||
| Strefa numeracyjna (do 2005) |
22 | ||
| Kod pocztowy | od 05-400 do 05-402 | ||
| Tablice rejestracyjne | WOT | ||
| Położenie na mapie Polski |
|||
| TERC10 (TERYT) |
1142017021 | ||
| Miasta partnerskie | |||
|
Urząd miejski3
ul. Armii Krajowej 5 05-400 Otwocktel. 22 779-20-01; faks 22 779-42-25 (e-mail) |
|||
| Strona internetowa miasta | |||
| Gmina | |
| Województwo | mazowieckie |
| Ludność • liczba ludności • gęstość |
|
| Położenie gminy na mapie powiatu |
|
Otwock – miasto i gmina w województwie mazowieckim, siedziba powiatu otwockiego, w Dolinie Środkowej Wisły. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do województwa warszawskiego. Otwock wchodzi w skład aglomeracji warszawskiej, a od centrum stolicy oddalony jest o około 26 km.
Spis treści |
Według danych z roku 20026, Otwock ma obszar 47,33 km², w tym:
Miasto stanowi 7,69% powierzchni powiatu.
W XV-wiecznych zapiskach pojawia się kilkukrotnie zapisana jako: Otwosko (1407), Othwoczsko (1408), Othwoczsk (1413), Odwoczsko (1429), Odwoczsko (1437). Średniowieczna nazwa brzmiała Otwocsko. Powstała ona z dodania przyrostka -ьsko do wyrażenia ot- woda. Staropolskiemu ot odpowiadają dzisiejsze od i ot. Użycie takie wyrażenia wiąże się z położeniem miejscowości przy ujściu Świdra do Wisły. [1]
Otwock jako miejscowość sanatoryjno-uzdrowiskowa zaistniał dzięki budowie Kolei Nadwiślańskiej pod koniec XIX w – Otwock Sanatoryjny. Jednym z prekursorów działalności wypoczynkowej był malarz i rysownik Michał Elwiro Andriolli, który w roku 1880 zamieszkał na północ od Karczewa w folwarku Anielin zakupionym od Zygmunta Kurtza, byłego właściciela majątku Otwock Wielki. Status uzdrowiska nadała całemu regionowi działalność karczewskiego lekarza dra Józefa Mariana Geislera, który jako pierwszy otworzył gabinet w Otwocku – najpierw tylko w czasie sezonu, później zaś przeniósł się tu na stałe, gdzie do dziś dnia przy ulicy Dr. J. Geislera można oglądać pozostałości jego domu. W 1893 r. utworzył pierwsze w Polsce stałe sanatorium nizinne chorób płuc.
Otwock, a konkretniej zlokalizowany w nim szpital psychiatryczny, był jednym z 24 miejsc, gdzie rozpoczęto hitlerowską akcję T4 mającą na celu ekstreminację niepełnosprawnej psychicznie ludności, a będącą wstępem do uruchomienia ekstreminacji na szeroką skalę (Holocaust). W sierpniu 1942 zamordowano tam 110 niepełnosprawnych umysłowo narodowości żydowskiej.
Prawa miejskie od 1916 roku, stolica powiatu, w mieście wiele willi w stylu świdermajer, zaprojektowanym przez Michała Elwiro Andriollego, przed II wojną światową uzdrowisko, gdzie przebywali m.in. Józef Piłsudski oraz Władysław Reymont – gdzie pisał "Chłopów", w czasie II wojny światowej utworzono getto, które zlikwidowano 18 sierpnia 1942 roku, wywożąc mieszkających tam Żydów do obozów zagłady. W czasie wojny liczba mieszkańców spadła z 20 tys. do 12 tys.
W 1936 roku, jako pierwszy w Polsce, został zelektryfikowany odcinek linii kolejowej do Warszawy. Po wojnie zlikwidowano zbudowaną na początku XX wieku kolejkę wąskotorową z Karczewa do Warszawy.
W 1958 roku uruchomiono w dzielnicy Otwocka, Świerku, pierwszy w Polsce reaktor atomowy "Ewa", później drugi "Maria".
Po reformie administracyjnej zlikwidowano powiat, który przywrócono w 1999 roku.
Dziś walory turystyczne miasta i powiatu to rzeka Świder, która powoli jest oczyszczana po długoletnim okresie zanieczyszczenia, a także sosnowe lasy wchodzące w skład Mazowieckiego Parku Krajobrazowego. W pobliżu znajduje się również rezerwat przyrody "Na Torfach".
Wg Urzędu Miasta Otwock dzieli się na[2]:
TERYT podaje następujące integralne części miejscowości wszystkie o statusie "części miasta": Anielin, Bojarów, Jabłonna, Jabłonna-Górki, Kresy Nadbrzeskie, Ługi, Mlądz, Natalin, Soplicowo, Śródborów, Świder, Świdry Wielkie, Świerk, Teklin, Tolin, Wólka Mlądzka, Zamlądz.
PARAFIE:
Otwock - pw. św. Wincentego á Paulo (1911);
Świder Zachodni - pw. św. Teresy (1950);
Otwock - Kresy pw. Matki Bożej Królowej Polski (1978);
Śródborów - pw. Niepokalanego Serca Maryi (1983);
Świder Wschodni - pw. Matki Boskiej Częstochowskiej (1985);
Wólka Mlądzka - pw. św. Józefa Oblubieńca NMP (1987);
Otwock Ługi - pw. Miłosierdzia Bożego (1989);
Mlądz - pw. Matki Bożej Nieustającej Pomocy (????);
Parafia księży Pallotynów pw. Zesłania Ducha Świętego (1989)
Drogowy:
Kolejowy:
Komunikacja miejska ZTM Warszawa
Obecnie kursują tylko 2 linie autobusowe ZTM:
trasa na terenie Otwocka: … - Mieszka I – Rycerka – Okrzei – Batorego – Matejki – Andriolliego – Powstańców W-wy – Armii Krajowej – RATUSZ (z powrotem: Armii Krajowej – Filipowicza – Matejki - ) .
trasa na terenie Otwocka: … - Kołłątaja – Świderska – Orla – Powstańców W-wy – Andriolliego – Hoża – Karczewska - …
Historyczne linie komunikacji miejskiej:
Krótka historia linii 702:
Obecna 702 miała początki w roku 1956 jako linia 132.
Potem przekształcono ją w linię S, a następnie w 202.
Niespełna 30 lat później zmieniono numerację na 702.
Historia kolejki wąskotorowej
W 1914 roku otwarto nowy odcinek trasy kolejki wąskotorowej WAWER – KARCZEW. Było to przedłużenie trasy kolejki jabłonowskiej istniejącej już wtedy 14 lat. Na odcinku otwockim pokrywała się z obecnymi ulicami: Turystyczną, Wawerską, Staszica, Karczewską.
Cała linia miała wtedy ponad 40 km: JABŁONNA II (Zegrzyńska) – Modlińska – Jagiellońska – zjazd nad Wisłę – bulwar wiślany – Warszawa Most – bulwar wiślany – Zamoyskiego – Grochowska – Płowiecka – Wawer – Anin – Kaczy Dół – Borków – Radość – Falenica – Jarosław – Józefów – Świder – Otwock – KARCZEW.
Początkowo linia stawała się coraz bardziej atrakcyjna. Z czasem jednak napotykano na próby wycofania kolejki jabłonowskiej. Wielokrotnie też zawieszano kursowanie linii na niektórych odcinkach, ale głównie z przyczyn wojennych.
W 1952 wskutek likwidacji środkowej części trasy doszło do rozdzielenia linii na dwa oddzielne odcinki - północny (kursujący jeszcze do 1956 roku) oraz południowy. Ostatni, czterokilometrowy odcinek kolejki OTWOCK – KARCZEW zlikwidowano w 1963 roku.
Obecnie widać charakterystycznie daleko odsuniętą zabudowę po wschodniej stronie ul. Karczewskiej i Wawerskiej. To pozostałość po trasie kolejki. Zachował się też budynek stacji (Wawerska 8).
Celestynów, Józefów, Karczew, Konstancin-Jeziorna, Wiązowna.
Organizacje:
Miasta: Józefów • Karczew • Otwock
Gminy miejskie: Józefów • Otwock
Gminy miejsko-wiejska: Karczew
Gminy wiejskie: Celestynów • Kołbiel • Osieck • Sobienie-Jeziory • Wiązowna