Pakt trzech to porozumienie, które zostało podpisane przez rządy Niemiec, Włoch i Japonii 27 września 1940 roku w Berlinie. Było ono rozszerzeniem podpisanego w 1939 roku przez Niemcy i Włochy paktu stalowego. Rządy reprezentowali ministrowie spraw zagranicznych: Joachim von Ribbentrop - Niemcy, Galleazo Ciano - Włochy i Yosuke Matsuoka - Japonię. Porozumienie określiło wzajemne zobowiązania militarne stron, a w szczególności zasady udzielania pomocy sojusznikom prowadzącym wojnę z innymi państwami. Pakt określił podział stref wpływów. Strefą wpływów Niemiec i Włoch, ze szczególnym uwzględnieniem tych pierwszych, pozostawała Europa, a Japonii - Azja. Do paktu przystąpili również europejscy sojusznicy Niemiec:
ZSRR otrzymał w trakcie wizyty Wiaczesława Mołotowa w Berlinie 10 listopada 1940 r. propozycję przystąpienia do paktu, która została pozostawiona bez odpowiedzi.
