Sejm konwokacyjny był w czasie bezkrólewia sejmem poprzedzającym wolną elekcję, gdzie ustalani byli kandydaci do władzy. Ustalał czas i miejsce elekcji oraz określał Pacta conventa obowiązujące przyszłego króla.
Jego celem było ustalenie zasad obrad przyszłego sejmu elekcyjnego. Co ważne, sejm ten miał możliwość uchwalania konstytucji większością głosów. Dzięki temu nie można było go zerwać. Pierwszy sejm konwokacyjny odbył się w 1573 roku po śmierci Zygmunta II Augusta. Sejmy konwokacyjne odbywały się w Warszawie. [1]